๔๙. จตุรารกฺขนิทฺเทโส

จตุรกฺขาติ –

๔๖๑. พุทฺธานุสฺสติ เมตฺตา จ, อสุภํ มรณสฺสติ;

อารกตฺตาทินารหํ, สมฺมา สามญฺจ พุทฺธโต.

๔๖๒. สมฺมาสมฺพุทฺธอิติ วานุสฺสติ ยา ปุนปฺปุนํ;

นวเภเท ภควโต, พุทฺธานุสฺสติ สา คุเณ.

๔๖๓. สีมฏฺฐสงฺเฆ สีมฏฺฐเทวตาสุ จ อิสฺสเร;

ชเน โคจรคามมฺหิ, ตตฺถุปาทาย มานุเส.

๔๖๔. สพฺพสตฺเตสุ สุขิตา, โหนฺตาเวราติอาทินา;

ปริจฺฉิชฺช ปริจฺฉิชฺช, ภาวนา เมตฺตภาวนา.

๔๖๕. วณฺณสณฺฐานโอกาส-ทิสโต ปริจฺเฉทโต;

ววตฺถเปตฺวา เกสาทิ-โกฏฺฐาเส อนุปุพฺพโต.

๔๖๖. นาติสีฆญฺจ สณิกํ, วิกฺเขปํ ปฏิพาหยํ;

ปณฺณตฺตึ สมติกฺกมฺม, มุญฺจนฺตสฺสานุปุพฺพโต.

๔๖๗. วณฺณอาสยสณฺฐาน-คนฺโธกาเสหิ ภาวนา;

ปฏิกฺกูลาติ โกฏฺฐาเส, อุทฺธุมาตาทิวตฺถุสุ;

คเหตฺวา อสุภาการํ, ปวตฺตา ภาวนาสุภํ.

๔๖๘. ‘‘มรณํ เม ภวิสฺสติ, ชีวิตํ อุจฺฉิชฺชิสฺสติ;

มรณํ มรณํ วา’’ติ, ภาวยิตฺวาน โยนิโส.

๔๖๙. วธกสฺเสวุปฏฺฐานา, สมฺปตฺตีนํ วิปตฺติโต;

อุปสํหรโต กายพหุสาธารณา ตถา.

๔๗๐. อายุทุพฺพลโต กาลววตฺถานสฺสภาวโต;

อทฺธานสฺส ปริจฺเฉทา, ภาวนา มรณสฺสตีติ.