๗. ทุติยสงฺฆิกเจตาปนสิกฺขาปทวณฺณนา

น เกวลํ เตเนว ปริกฺขาเรนาติ อาห ‘‘สยํ ยาจิตเกนาปี’’ติ. วุตฺตเญฺหตํ ปาฬิยํ ‘‘ภิกฺขุนิโย เตน จ ปริกฺขาเรน สยมฺปิ ยาจิตฺวา เภสชฺชํ เจตาเปตฺวา ปริภุญฺชึสู’’ติ (ปาจิ. ๗๖๓). มาติกายํ ปน คมฺยมานตฺตา ปิ-สทฺโท นปฺปยุตฺโต. คมฺยมานตฺถสฺส หิ สทฺทสฺส ปโยคํ ปติ กามจาโรติ ยุตฺติ.

ทุติยสงฺฆิกเจตาปนสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.