๔. อญฺญวิญฺญาปนสิกฺขาปทวณฺณนา

ปฏิลาเภนาติ ปฐมวิญฺญตฺติโต อูนตรสฺสาปิ อญฺญสฺส ปฏิลาเภน.

ตสฺมึ อปฺปโหนฺเต ปุน ตญฺเญวาติ ยํ ปฐมํ วิญฺญตฺตํ, โถกตฺตา ตสฺมึ อปฺปโหนฺเต ปุน ตญฺเญว วิญฺญาเปนฺติยาติ อตฺโถ. อญฺเญนปิ อตฺเถ สตี ติ ปฐมํ วิญฺญตฺติโต อญฺเญนปิ อตฺเถ สติ. เตน สทฺธึ อญฺญญฺจาติ ยํ ปฐมํ วิญฺญตฺตํ, เตน สทฺธึ อญฺญญฺจ. กึ วุตฺตํ โหติ? สเจ ปฐมํ สปฺปิ วิญฺญตฺตํ, ‘‘ยมกํ ปจิตพฺพ’’นฺติ จ เวชฺเชน วุตฺตตฺตา เตเลนาปิ อตฺโถ โหติ. ตโต ‘‘เตเลนาปิ เม อตฺโถ’’ติ เอวมาทินา อญฺญญฺจ วิญฺญาเปนฺติยาติ วุตฺตํ โหติ. อานิสํสํ ทสฺเสตฺวาติ ‘‘สเจ กหาปณสฺส สปฺปิ อาภตํ โหติ, อิมินา มูเลน ทฺวิคุณํ เตลํ ลพฺภติ, เตเลนาปิ จ อิทํ กิจฺจํ นิปฺปชฺชติ, ตสฺมา เตลํ อาหรา’’ติ เอวํ อานิสํสํ ทสฺเสตฺวา.

อญฺญวิญฺญาปนสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.