นอตฺตปญฺญตฺติวณฺณนา

๑๑๙. อารทฺธวิปสฺสโกปีติ สมฺปรายิกวิปสฺสโกปิ, เตน พลววิปสฺสนาย ฐิตํ ปุคฺคลํ ทสฺเสติ. น ปญฺญเปติ เอว อพหุสฺสุโต ปีติ อธิปฺปาโย. ตาทิโส หิ วิปสฺสนาย อานุภาโว. สาสนิโกปิ ฌานาภิญฺญาลาภี ‘‘น ปญฺญเปตี’’ติ น วตฺตพฺโพติ โส อิธ น อุทฺธโฏ. อิทานิ เนสํ อปญฺญาปเน การณํ ทสฺเสติ ‘‘เอเตสญฺหี’’ติอาทินา. อิจฺเจว ญาณํ โหติ, น วิปรีตคฺคาโห ตสฺส การณสฺส ทูรสมุสฺสาริตตฺตา. อรูปกฺขนฺธา อิจฺเจว ญาณํ โหตีติ โยชนา.