เววจนหารวณฺณนา

‘‘มม มยฺหํ เม’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘ภิกฺขเว สมณา ตปสฺสิโน’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘ปเร อญฺเญ ปฏิวิรุทฺธา’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘อวณฺณํ อกิตฺตึ นินฺท’’นฺติ ปริยายวจนํ. ‘‘ภาเสยฺยุํ ภเณยฺยุํ กเรยฺยุ’’นฺติ ปริยายวจนํ. ‘‘ธมฺมสฺส วินยสฺส สตฺถุสาสนสฺสา’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘สงฺฆสฺส สมูหสฺส คณสฺสา’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘ตตฺร ตตฺถ เตสู’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘ตุเมฺหหิ โว ภวนฺเตหี’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘อาฆาโต โทโส พฺยาปาโท’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘อปฺปจฺจโย โทมนสฺสํ เจตสิกทุกฺข’’นฺติ ปริยายวจนํ. ‘‘เจตโส อนภิรทฺธิ จิตฺตสฺส พฺยาปตฺติ มโนปโทโส’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘น กรณียา น อุปฺปาเทตพฺพา น ปวตฺเตตพฺพา’’ติ ปริยายวจนํ. อิติ อิมินา นเยน สพฺพปเทสุ เววจนํ วตฺตพฺพนฺติ อยํ เววจโน หาโร.