๒๑. เอกวีสติโม ปริจฺเฉโท

๑๒๙๘. อฏฺฐญาณวเสเนว, สิขาปกฺกา วิปสฺสนา;

นวมํ ปฏิปทาญาณ-ทสฺสนนฺติ ปวุจฺจติ.

๑๒๙๙. อฏฺฐ ญาณานิ นาเมตฺถ, เวทิตพฺพานิ วิญฺญุนา;

อุปเกฺลสวินิมุตฺตํ, ญาณํ สุวิสทํ ปน.

๑๓๐๐. อุทยพฺพเย จ ภงฺเค จ, ภเย อาทีนเว ตถา;

นิพฺพิทาปสฺสนาญาณํ, ญาณํ มุจฺจิตุกมฺยตา.

๑๓๐๑. ปฏิสงฺขา จ สงฺขาเร, อุเปกฺขาญาณมฏฺฐมํ;

อิมานิ อฏฺฐ ญาณานิ, นวมํ สจฺจานุโลมกํ.

๑๓๐๒. สจฺจานุโลมญาณนฺติ, อนุโลมํ ปวุจฺจติ;

ตํ สมฺปาเทตุกาเมน, โยคาวจรภิกฺขุนา.

๑๓๐๓. อุทยพฺพยญาณํ ตํ, อาทึ กตฺวา ปนฏฺฐสุ;

เอเตสุ ปน ญาเณสุ, โยโค กรณิโย ปน.

๑๓๐๔. ยถานุกฺกมโต ตสฺส, เตสุ ญาเณสุ อฏฺฐสุ;

อนิจฺจาทิวเสเนว, โยคํ กตฺวา ฐิตสฺส หิ.

๑๓๐๕. อนิจฺจํ ทุกฺขมนตฺตาติ, สงฺขาเร อนุปสฺสโต;

อฏฺฐนฺนํ ปน ญาณานํ, วเสน ปน โยคิโน.

๑๓๐๖. วิปสฺสนา สิขาปตฺตา, โหติ วุฏฺฐานคามินี;

สจฺจานุโลมญาณนฺติ, อยเมว ปวุจฺจติ.

๑๓๐๗. สงฺขารุเปกฺขาญาณํ ตํ, อาเสวนฺตสฺส โยคิโน;

อิทานิ ตสฺส มคฺโค จ, สมุปฺปชฺชิสฺสตีติ หิ.

๑๓๐๘. สงฺขารุเปกฺขา สงฺขาเร, อนิจฺจา ทุกฺขาติ วา ตถา;

สมฺมสิตฺวา ภวงฺคํ ตุ, ปุน โวตรเตว สา.

๑๓๐๙. ภวงฺคานนฺตรํ สงฺขารุ-เปกฺขาคตนเยน ตุ;

อนิจฺจาทิวเสเนว, สงฺขาเร ปน โคจรํ.

๑๓๑๐. กุรุมานํ มโนทฺวาเร, ชายตาวชฺชนํ ตโต;

ภวงฺคาวฏฺฏนํ กตฺวา, ชาตสฺสานนฺตรํ ปน.

๑๓๑๑. สงฺขาเร โคจรํ กตฺวา, ปฐมํ ชวนมานสํ;

อุปฺปชฺชตีติ ตํ จิตฺตํ, ปริกมฺมนฺติ วุจฺจติ.

๑๓๑๒. ตทนนฺตรเมวญฺญํ, สงฺขารารมฺมณํ ปุน;

ทุติยํ ชวนํ โหติ, อุปจารนฺติ ตํ มตํ.

๑๓๑๓. ตทนนฺตรํ ตํ โหติ, ตถา สงฺขารโคจรํ;

ตติยํ ชวนจิตฺตํ, อนุโลมนฺติ สญฺญิตํ.

๑๓๑๔. ปุริมานํ ปนฏฺฐนฺนํ, ญาณานํ อนุโลมโต;

โพธิปกฺขิยธมฺมานํ, อุทฺธญฺจ อนุโลมโต.

๑๓๑๕. เตเนว ตํ หิ สจฺจานุโลมญาณํ ปวุจฺจติ;

อิทํ หิ ปน สจฺจานุ-โลมญาณํ มเหสินา.

๑๓๑๖. ‘‘วุฏฺฐานคามินียา หิ, ปริโยสาน’’นฺติ ภาสิตํ;

เญยฺยํ สพฺพปกาเรน, ปริโยสานนฺติ โคตฺรภุ.

๑๓๑๗. อิติเนเกหิ นาเมหิ, กิตฺติตายา มเหสินา;

วุฏฺฐานคามินี สนฺตา, ปริสุทฺธา วิปสฺสนา.

๑๓๑๘. วุฏฺฐาตุกาโม สํสารทุกฺขปงฺกา มหพฺภยา;

กเรยฺย สตตํ ตตฺถ, โยคํ ปณฺฑิตชาติโก.

อิติ อภิธมฺมาวตาเร ปฏิปทาญาณทสฺสนวิสุทฺธินิทฺเทโส นาม

เอกวีสติโม ปริจฺเฉโท.