๑๓. นิพฺเพธิกปญฺญาสุตฺตํ

๑๐๗๐. … นิพฺเพธิกปญฺญตา สํวตฺตนฺติ. กตเม จตฺตาโร? สปฺปุริสสํเสโว, สทฺธมฺมสฺสวนํ, โยนิโสมนสิกาโร, ธมฺมานุธมฺมปฺปฏิปตฺติ – อิเม โข, ภิกฺขเว, จตฺตาโร ธมฺมา ภาวิตา พหุลีกตา นิพฺเพธิกปญฺญตาย สํวตฺตนฺตี’’ติ. เตรสมํ.

มหาปญฺญวคฺโค สตฺตโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

มหา ปุถุ วิปุล-คมฺภีรํ, อปฺปมตฺต-ภูริ-พาหุลฺลํ;

สีฆ-ลหุ-หาส-ชวน, ติกฺข-นิพฺเพธิกาย จาติ.

โสตาปตฺติสํยุตฺตํ เอกาทสมํ.