๗. รูปสญฺเจตนาสุตฺตํ

๓๐๘. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘รูปสญฺเจตนา, ภิกฺขเว, อนิจฺจา วิปริณามี อญฺญถาภาวี; สทฺทสญฺเจตนา… คนฺธสญฺเจตนา… รสสญฺเจตนา… โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนา… ธมฺมสญฺเจตนา อนิจฺจา วิปริณามี อญฺญถาภาวี. โย, ภิกฺขเว, อิเม ธมฺเม เอวํ สทฺทหติ อธิมุจฺจติ, อยํ วุจฺจติ ‘สทฺธานุสารี…เป… สมฺโพธิปรายโน’’’ติ. สตฺตมํ.