๘. รูปตณฺหาสุตฺตํ

๓๐๙. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘รูปตณฺหา, ภิกฺขเว, อนิจฺจา วิปริณามี อญฺญถาภาวี; สทฺทตณฺหา… คนฺธตณฺหา… รสตณฺหา… โผฏฺฐพฺพตณฺหา… ธมฺมตณฺหา อนิจฺจา วิปริณามี อญฺญถาภาวี. โย, ภิกฺขเว, อิเม ธมฺเม เอวํ สทฺทหติ อธิมุจฺจติ, อยํ วุจฺจติ ‘สทฺธานุสารี…เป… สมฺโพธิปรายโน’’’ติ. อฏฺฐมํ.