๓. สกฺกายสุตฺตํ

๑๐๕. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘สกฺกายญฺจ โว, ภิกฺขเว, เทเสสฺสามิ สกฺกายสมุทยญฺจ สกฺกายนิโรธญฺจ สกฺกายนิโรธคามินิญฺจ ปฏิปทํ. ตํ สุณาถ. กตโม จ, ภิกฺขเว, สกฺกาโย? ปญฺจุปาทานกฺขนฺธาติสฺส วจนียํ. กตเม ปญฺจ? เสยฺยถิทํ – รูปุปาทานกฺขนฺโธ, เวทนุปาทานกฺขนฺโธ, สญฺญุปาทานกฺขนฺโธ, สงฺขารุปาทานกฺขนฺโธ, วิญฺญาณุปาทานกฺขนฺโธ. อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, สกฺกาโย. กตโม จ, ภิกฺขเว, สกฺกายสมุทโย? ยายํ ตณฺหา โปโนภวิกา…เป… กามตณฺหา, ภวตณฺหา, วิภวตณฺหา – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, สกฺกายสมุทโย. กตโม จ, ภิกฺขเว, สกฺกายนิโรโธ? โย ตสฺสาเยว ตณฺหาย…เป… อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, สกฺกายนิโรโธ. กตมา จ, ภิกฺขเว, สกฺกายนิโรธคามินี ปฏิปทา? อยเมว อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค. เสยฺยถิทํ – สมฺมาทิฏฺฐิ…เป… สมฺมาสมาธิ. อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, สกฺกายนิโรธคามินี ปฏิปทา’’ติ. ตติยํ.