๔. นนฺทนสุตฺตํ

๙๕. เอกมนฺตํ ฐิโต โข นนฺทโน เทวปุตฺโต ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ –

‘‘ปุจฺฉามิ ตํ โคตม ภูริปญฺญ,

อนาวฏํ ภควโต ญาณทสฺสนํ;

กถํวิธํ สีลวนฺตํ วทนฺติ,

กถํวิธํ ปญฺญวนฺตํ วทนฺติ;

กถํวิโธ ทุกฺขมติจฺจ อิริยติ,

กถํวิธํ เทวตา ปูชยนฺตี’’ติ.

‘‘โย สีลวา ปญฺญวา ภาวิตตฺโต,

สมาหิโต ฌานรโต สตีมา;

สพฺพสฺส โสกา วิคตา ปหีนา,

ขีณาสโว อนฺติมเทหธารี.

‘‘ตถาวิธํ สีลวนฺตํ วทนฺติ,

ตถาวิธํ ปญฺญวนฺตํ วทนฺติ;

ตถาวิโธ ทุกฺขมติจฺจ อิริยติ,

ตถาวิธํ เทวตา ปูชยนฺตี’’ติ.