๗. กณฺฑกวิมานวตฺถุ
๑๑๗๑. ‘‘ปุณฺณมาเส ยถา จนฺโท, นกฺขตฺตปริวาริโต;
สมนฺตา อนุปริยาติ, ตารกาธิปตี สสี.
๑๑๗๒. ‘‘ตถูปมํ อิทํ พฺยมฺหํ, ทิพฺพํ เทวปุรมฺหิ จ;
อติโรจติ วณฺเณน, อุทยนฺโตว รํสิมา.
๑๑๗๓. ‘‘เวฬุริยสุวณฺณสฺส, ผลิกา รูปิยสฺส จ;
มสารคลฺลมุตฺตาหิ, โลหิตงฺคมณีหิ จ.
๑๑๗๔. ‘‘จิตฺรา มโนรมา ภูมิ, เวฬูริยสฺส สนฺถตา;
กูฏาคารา สุภา รมฺมา, ปาสาโท เต สุมาปิโต.
๑๑๗๕. ‘‘รมฺมา จ เต โปกฺขรณี, ปุถุโลมนิเสวิตา;
อจฺโฉทกา วิปฺปสนฺนา, โสวณฺณวาลุกสนฺถตา.
๑๑๗๖. ‘‘นานาปทุมสญฺฉนฺนา, ปุณฺฑรีกสโมตตา [สโมตฺถตา (ก.), สโมคตา (สฺยา.)];
สุรภึ สมฺปวายนฺติ, มนุญฺญา มาลุเตริตา.
๑๑๗๗. ‘‘ตสฺสา เต อุภโต ปสฺเส, วนคุมฺพา สุมาปิตา;
อุเปตา ปุปฺผรุกฺเขหิ, ผลรุกฺเขหิ จูภยํ.
๑๑๗๘. ‘‘โสวณฺณปาเท ปลฺลงฺเก, มุทุเก โคณกตฺถเต [โจลสนฺถเต (สี.)];
นิสินฺนํ เทวราชํว, อุปติฏฺฐนฺติ อจฺฉรา.
๑๑๗๙. ‘‘สพฺพาภรณสญฺฉนฺนา, นานามาลาวิภูสิตา;
รเมนฺติ ตํ มหิทฺธิกํ, วสวตฺตีว โมทสิ.
๑๑๘๐. ‘‘เภริสงฺขมุทิงฺคาหิ, วีณาหิ ปณเวหิ จ;
รมสิ รติสมฺปนฺโน, นจฺจคีเต สุวาทิเต.
๑๑๘๑. ‘‘ทิพฺพา เต วิวิธา รูปา, ทิพฺพา สทฺทา อโถ รสา;
คนฺธา จ เต อธิปฺเปตา, โผฏฺฐพฺพา จ มโนรมา.
๑๑๘๒. ‘‘ตสฺมึ วิมาเน ปวเร, เทวปุตฺต มหปฺปโภ;
อติโรจสิ วณฺเณน, อุทยนฺโตว ภาณุมา.
๑๑๘๓. ‘‘ทานสฺส เต อิทํ ผลํ, อโถ สีลสฺส วา ปน;
อโถ อญฺชลิกมฺมสฺส, ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต’’.
๑๑๘๔. โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน…เป… ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.
๑๑๘๕. ‘‘อหํ กปิลวตฺถุสฺมึ, สากิยานํ ปุรุตฺตเม;
สุทฺโธทนสฺส ปุตฺตสฺส, กณฺฑโก สหโช อหํ.
๑๑๘๖. ‘‘ยทา โส อฑฺฒรตฺตายํ, โพธาย มภินิกฺขมิ;
โส มํ มุทูหิ ปาณีหิ, ชาลิ [ชาล (สี.)] ตมฺพนเขหิ จ.
๑๑๘๗. ‘‘สตฺถึ อาโกฏยิตฺวาน, วห สมฺมาติ จพฺรวิ;
อหํ โลกํ ตารยิสฺสํ, ปตฺโต สมฺโพธิมุตฺตมํ.
๑๑๘๘. ‘‘ตํ เม คิรํ สุณนฺตสฺส, หาโส เม วิปุโล อหุ;
อุทคฺคจิตฺโต สุมโน, อภิสีสึ [อภิสึสึ (สี.), อภิสีสิ (ปี.)] ตทา อหํ.
๑๑๘๙. ‘‘อภิรูฬฺหญฺจ มํ ญตฺวา, สกฺยปุตฺตํ มหายสํ;
อุทคฺคจิตฺโต มุทิโต, วหิสฺสํ ปุริสุตฺตมํ.
๑๑๙๐. ‘‘ปเรสํ วิชิตํ คนฺตฺวา, อุคฺคตสฺมึ ทิวากเร [ทิวงฺกเร (สฺยา. ก.)];
มมํ ฉนฺนญฺจ โอหาย, อนเปกฺโข โส อปกฺกมิ.
๑๑๙๑. ‘‘ตสฺส ตมฺพนเข ปาเท, ชิวฺหาย ปริเลหิสํ;
คจฺฉนฺตญฺจ มหาวีรํ, รุทมาโน อุทิกฺขิสํ.
๑๑๙๒. ‘‘อทสฺสเนนหํ ตสฺส, สกฺยปุตฺตสฺส สิรีมโต;
อลตฺถํ ครุกาพาธํ, ขิปฺปํ เม มรณํ อหุ.
๑๑๙๓. ‘‘ตสฺเสว อานุภาเวน, วิมานํ อาวสามิทํ;
สพฺพกามคุโณเปตํ, ทิพฺพํ เทวปุรมฺหิ จ.
๑๑๙๔. ‘‘ยญฺจ เม อหุวา หาโส, สทฺทํ สุตฺวาน โพธิยา;
เตเนว กุสลมูเลน, ผุสิสฺสํ อาสวกฺขยํ.
๑๑๙๕. ‘‘สเจ หิ ภนฺเต คจฺเฉยฺยาสิ, สตฺถุ พุทฺธสฺส สนฺติเก;
มมาปิ นํ วจเนน, สิรสา วชฺชาสิ วนฺทนํ.
๑๑๙๖. ‘‘อหมฺปิ ทฏฺฐุํ คจฺฉิสฺสํ, ชินํ อปฺปฏิปุคฺคลํ;
ทุลฺลภํ ทสฺสนํ โหติ, โลกนาถาน ตาทิน’’นฺติ.
๑๑๙๗. โส กตญฺญู กตเวที, สตฺถารํ อุปสงฺกมิ;
สุตฺวา คิรํ จกฺขุมโต, ธมฺมจกฺขุํ วิโสธยิ.
๑๑๙๘. วิโสเธตฺวา ทิฏฺฐิคตํ, วิจิกิจฺฉํ วตานิ จ;
วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท, ตตฺเถวนฺตรธายถาติ [ตตฺเถวนฺตรธายตีติ (ก.)].
กณฺฑกวิมานํ สตฺตมํ.