๘. อเนกวณฺณวิมานวตฺถุ

๑๑๙๙. ‘‘อเนกวณฺณํ ทรโสกนาสนํ, วิมานมารุยฺห อเนกจิตฺตํ;

ปริวาริโต อจฺฉราสงฺคเณน, สุนิมฺมิโต ภูตปตีว โมทสิ.

๑๒๐๐. ‘‘สมสฺสโม นตฺถิ กุโต ปนุตฺตโร [อุตฺตริ (ก.)], ยเสน ปุญฺเญน จ อิทฺธิยา จ;

สพฺเพ จ เทวา ติทสคณา สเมจฺจ, ตํ ตํ นมสฺสนฺติ สสึว เทวา;

อิมา จ เต อจฺฉราโย สมนฺตโต, นจฺจนฺติ คายนฺติ ปโมทยนฺติ.

๑๒๐๑. ‘‘เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว, มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ;

เกนาสิ เอวํ ชลิตานุภาโว, วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี’’ติ.

๑๒๐๒. โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน…เป… ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

๑๒๐๓. ‘‘อหํ ภทนฺเต อหุวาสิ ปุพฺเพ, สุเมธนามสฺส ชินสฺส สาวโก;

ปุถุชฺชโน อนนุโพโธหมสฺมิ [อนวโพโธหมสฺมึ (สี.), อนนุโพโธหมาสึ (?)], โส สตฺต วสฺสานิ ปริพฺพชิสฺสหํ [ปพฺพชิสฺสหํ (สฺยา. ก.), ปพฺพชิสาหํ (ปี.)].

๑๒๐๔. ‘‘โสหํ สุเมธสฺส ชินสฺส สตฺถุโน, ปรินิพฺพุตสฺโสฆติณฺณสฺส ตาทิโน;

รตนุจฺจยํ เหมชาเลน ฉนฺนํ, วนฺทิตฺวา ถูปสฺมึ มนํ ปสาทยึ.

๑๒๐๕. ‘‘น มาสิ ทานํ น จ มตฺถิ ทาตุํ, ปเร จ โข ตตฺถ สมาทเปสึ;

ปูเชถ นํ ปูชนียสฺส [ปูชเนยฺยสฺส (สฺยา. ก.)] ธาตุํ, เอวํ กิร สคฺคมิโต คมิสฺสถ.

๑๒๐๖. ‘‘ตเทว กมฺมํ กุสลํ กตํ มยา, สุขญฺจ ทิพฺพํ อนุโภมิ อตฺตนา;

โมทามหํ ติทสคณสฺส มชฺเฌ, น ตสฺส ปุญฺญสฺส ขยมฺปิ อชฺฌค’’นฺติ.

อเนกวณฺณวิมานํ อฏฺฐมํ.