๔. โสปากตฺเถรคาถา

๔๘๐. ‘‘ทิสฺวา ปาสาทฉายายํ, จงฺกมนฺตํ นรุตฺตมํ;

ตตฺถ นํ อุปสงฺกมฺม, วนฺทิสฺสํ [วนฺทิสํ (สี. ปี.)] ปุริสุตฺตมํ.

๔๘๑. ‘‘เอกํสํ จีวรํ กตฺวา, สํหริตฺวาน ปาณโย;

อนุจงฺกมิสฺสํ วิรชํ, สพฺพสตฺตานมุตฺตมํ.

๔๘๒. ‘‘ตโต ปเญฺห อปุจฺฉิ มํ, ปญฺหานํ โกวิโท วิทู;

อจฺฉมฺภี จ อภีโต จ, พฺยากาสึ สตฺถุโน อหํ.

๔๘๓. ‘‘วิสฺสชฺชิเตสุ ปเญฺหสุ, อนุโมทิ ตถาคโต;

ภิกฺขุสงฺฆํ วิโลเกตฺวา, อิมมตฺถํ อภาสถ’’.

๔๘๔. ‘‘ลาภา องฺคานํ มคธานํ, เยสายํ ปริภุญฺชติ;

จีวรํ ปิณฺฑปาตญฺจ, ปจฺจยํ สยนาสนํ;

ปจฺจุฏฺฐานญฺจ สามีจึ, เตสํ ลาภา’’ติ จาพฺรวิ.

๔๘๕. ‘‘อชฺชตคฺเค มํ โสปาก, ทสฺสนาโยปสงฺกม;

เอสา เจว เต โสปาก, ภวตุ อุปสมฺปทา’’.

๔๘๖. ‘‘ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ, ลทฺธาน อุปสมฺปทํ;

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ, อโห ธมฺมสุธมฺมตา’’ติ.

… โสปาโก เถโร….