๕. สรภงฺคตฺเถรคาถา

๔๘๗. ‘‘สเร หตฺเถหิ ภญฺชิตฺวา, กตฺวาน กุฏิมจฺฉิสํ;

เตน เม สรภงฺโคติ, นามํ สมฺมุติยา อหุ.

๔๘๘. ‘‘น มยฺหํ กปฺปเต อชฺช, สเร หตฺเถหิ ภญฺชิตุํ;

สิกฺขาปทา โน ปญฺญตฺตา, โคตเมน ยสสฺสินา.

๔๘๙. ‘‘สกลํ สมตฺตํ โรคํ, สรภงฺโค นาทฺทสํ ปุพฺเพ;

โสยํ โรโค ทิฏฺโฐ, วจนกเรนาติเทวสฺส.

๔๙๐. ‘‘เยเนว มคฺเคน คโต วิปสฺสี, เยเนว มคฺเคน สิขี จ เวสฺสภู;

กกุสนฺธโกณาคมโน จ กสฺสโป, เตนญฺชเสน อคมาสิ โคตโม.

๔๙๑. ‘‘วีตตณฺหา อนาทานา, สตฺต พุทฺธา ขโยคธา;

เยหายํ เทสิโต ธมฺโม, ธมฺมภูเตหิ ตาทิภิ.

๔๙๒. ‘‘จตฺตาริ อริยสจฺจานิ, อนุกมฺปาย ปาณินํ;

ทุกฺขํ สมุทโย มคฺโค, นิโรโธ ทุกฺขสงฺขโย.

๔๙๓. ‘‘ยสฺมึ นิวตฺตเต [ยสฺมึ น นิพฺพตฺตเต (ก.)] ทุกฺขํ, สํสารสฺมึ อนนฺตกํ;

เภทา อิมสฺส กายสฺส, ชีวิตสฺส จ สงฺขยา;

อญฺโญ ปุนพฺภโว นตฺถิ, สุวิมุตฺโตมฺหิ สพฺพธี’’ติ.

… สรภงฺโค เถโร….

สตฺตกนิปาโต นิฏฺฐิโต.