๗. สตฺตกนิปาโต

๑. สุนฺทรสมุทฺทตฺเถรคาถา

๔๕๙. ‘‘อลงฺกตา สุวสนา, มาลธารี [มาลาภารี (สี.), มาลภารี (สฺยา.)] วิภูสิตา;

อลตฺตกกตาปาทา, ปาทุการุยฺห เวสิกา.

๔๖๐. ‘‘ปาทุกา โอรุหิตฺวาน, ปุรโต ปญฺชลีกตา;

สา มํ สเณฺหน มุทุนา, มฺหิตปุพฺพํ [มิหิตปุพฺพํ (สี.)] อภาสถ’’.

๔๖๑. ‘‘ยุวาสิ ตฺวํ ปพฺพชิโต, ติฏฺฐาหิ มม สาสเน;

ภุญฺช มานุสเก กาเม, อหํ วิตฺตํ ททามิ เต;

สจฺจํ เต ปฏิชานามิ, อคฺคึ วา เต หรามหํ.

๔๖๒. ‘‘ยทา ชิณฺณา ภวิสฺสาม, อุโภ ทณฺฑปรายนา;

อุโภปิ ปพฺพชิสฺสาม, อุภยตฺถ กฏคฺคโห’’.

๔๖๓. ‘‘ตญฺจ ทิสฺวาน ยาจนฺตึ, เวสิกํ ปญฺชลีกตํ;

อลงฺกตํ สุวสนํ, มจฺจุปาสํว โอฑฺฑิตํ.

๔๖๔. ‘‘ตโต เม มนสีกาโร…เป… นิพฺพิทา สมติฏฺฐถ.

๔๖๕. ‘‘ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสน’’นฺติ.

… สุนฺทรสมุทฺโท เถโร….

๒. ลกุณฺฑกภทฺทิยตฺเถรคาถา

๔๖๖. ปเร อมฺพาฏการาเม, วนสณฺฑมฺหิ ภทฺทิโย;

สมูลํ ตณฺหมพฺพุยฺห, ตตฺถ ภทฺโทว ฌายติ [ภทฺโท’ธิฌายายติ (สี.), ภทฺโท ฌิยายติ (สฺยา. สี. อฏฺฐ.)].

๔๖๗. ‘‘รมนฺเตเก มุทิงฺเคหิ [มุติงฺเคหิ (สี. อฏฺฐ.)], วีณาหิ ปณเวหิ จ;

อหญฺจ รุกฺขมูลสฺมึ, รโต พุทฺธสฺส สาสเน.

๔๖๘. ‘‘พุทฺโธ เจ [พุทฺโธ จ (สพฺพตฺถ)] เม วรํ ทชฺชา, โส จ ลพฺเภถ เม วโร;

คเณฺหหํ สพฺพโลกสฺส, นิจฺจํ กายคตํ สตึ.

๔๖๙. ‘‘เย มํ รูเปน ปามึสุ, เย จ โฆเสน อนฺวคู;

ฉนฺทราควสูเปตา, น มํ ชานนฺติ เต ชนา.

๔๗๐. ‘‘อชฺฌตฺตญฺจ น ชานาติ, พหิทฺธา จ น ปสฺสติ;

สมนฺตาวรโณ พาโล, ส เว โฆเสน วุยฺหติ.

๔๗๑. ‘‘อชฺฌตฺตญฺจ น ชานาติ, พหิทฺธา จ วิปสฺสติ;

พหิทฺธา ผลทสฺสาวี, โสปิ โฆเสน วุยฺหติ.

๔๗๒. ‘‘อชฺฌตฺตญฺจ ปชานาติ, พหิทฺธา จ วิปสฺสติ;

อนาวรณทสฺสาวี, น โส โฆเสน วุยฺหตี’’ติ.

… ลกุณฺฑกภทฺทิโย เถโร….

๓. ภทฺทตฺเถรคาถา

๔๗๓. ‘‘เอกปุตฺโต อหํ อาสึ, ปิโย มาตุ ปิโย ปิตุ;

พหูหิ วตจริยาหิ, ลทฺโธ อายาจนาหิ จ.

๔๗๔. ‘‘เต จ มํ อนุกมฺปาย, อตฺถกามา หิเตสิโน;

อุโภ ปิตา จ มาตา จ, พุทฺธสฺส อุปนามยุํ’’.

๔๗๕. ‘‘กิจฺฉา ลทฺโธ อยํ ปุตฺโต, สุขุมาโล สุเขธิโต;

อิมํ ททาม เต นาถ, ชินสฺส ปริจารกํ’’.

๔๗๖. ‘‘สตฺถา จ มํ ปฏิคฺคยฺห, อานนฺทํ เอตทพฺรวิ;

‘ปพฺพาเชหิ อิมํ ขิปฺปํ, เหสฺสตฺยาชานิโย อยํ.

๔๗๗. ‘‘ปพฺพาเชตฺวาน มํ สตฺถา, วิหารํ ปาวิสี ชิโน;

อโนคฺคตสฺมึ สูริยสฺมึ, ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม.

๔๗๘. ‘‘ตโต สตฺถา นิรากตฺวา, ปฏิสลฺลานวุฏฺฐิโต;

‘เอหิ ภทฺทา’ติ มํ อาห, สา เม อาสูปสมฺปทา.

๔๗๙. ‘‘ชาติยา สตฺตวสฺเสน, ลทฺธา เม อุปสมฺปทา;

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา, อโห ธมฺมสุธมฺมตา’’ติ.

… ภทฺโท เถโร….

๔. โสปากตฺเถรคาถา

๔๘๐. ‘‘ทิสฺวา ปาสาทฉายายํ, จงฺกมนฺตํ นรุตฺตมํ;

ตตฺถ นํ อุปสงฺกมฺม, วนฺทิสฺสํ [วนฺทิสํ (สี. ปี.)] ปุริสุตฺตมํ.

๔๘๑. ‘‘เอกํสํ จีวรํ กตฺวา, สํหริตฺวาน ปาณโย;

อนุจงฺกมิสฺสํ วิรชํ, สพฺพสตฺตานมุตฺตมํ.

๔๘๒. ‘‘ตโต ปเญฺห อปุจฺฉิ มํ, ปญฺหานํ โกวิโท วิทู;

อจฺฉมฺภี จ อภีโต จ, พฺยากาสึ สตฺถุโน อหํ.

๔๘๓. ‘‘วิสฺสชฺชิเตสุ ปเญฺหสุ, อนุโมทิ ตถาคโต;

ภิกฺขุสงฺฆํ วิโลเกตฺวา, อิมมตฺถํ อภาสถ’’.

๔๘๔. ‘‘ลาภา องฺคานํ มคธานํ, เยสายํ ปริภุญฺชติ;

จีวรํ ปิณฺฑปาตญฺจ, ปจฺจยํ สยนาสนํ;

ปจฺจุฏฺฐานญฺจ สามีจึ, เตสํ ลาภา’’ติ จาพฺรวิ.

๔๘๕. ‘‘อชฺชตคฺเค มํ โสปาก, ทสฺสนาโยปสงฺกม;

เอสา เจว เต โสปาก, ภวตุ อุปสมฺปทา’’.

๔๘๖. ‘‘ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ, ลทฺธาน อุปสมฺปทํ;

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ, อโห ธมฺมสุธมฺมตา’’ติ.

… โสปาโก เถโร….

๕. สรภงฺคตฺเถรคาถา

๔๘๗. ‘‘สเร หตฺเถหิ ภญฺชิตฺวา, กตฺวาน กุฏิมจฺฉิสํ;

เตน เม สรภงฺโคติ, นามํ สมฺมุติยา อหุ.

๔๘๘. ‘‘น มยฺหํ กปฺปเต อชฺช, สเร หตฺเถหิ ภญฺชิตุํ;

สิกฺขาปทา โน ปญฺญตฺตา, โคตเมน ยสสฺสินา.

๔๘๙. ‘‘สกลํ สมตฺตํ โรคํ, สรภงฺโค นาทฺทสํ ปุพฺเพ;

โสยํ โรโค ทิฏฺโฐ, วจนกเรนาติเทวสฺส.

๔๙๐. ‘‘เยเนว มคฺเคน คโต วิปสฺสี, เยเนว มคฺเคน สิขี จ เวสฺสภู;

กกุสนฺธโกณาคมโน จ กสฺสโป, เตนญฺชเสน อคมาสิ โคตโม.

๔๙๑. ‘‘วีตตณฺหา อนาทานา, สตฺต พุทฺธา ขโยคธา;

เยหายํ เทสิโต ธมฺโม, ธมฺมภูเตหิ ตาทิภิ.

๔๙๒. ‘‘จตฺตาริ อริยสจฺจานิ, อนุกมฺปาย ปาณินํ;

ทุกฺขํ สมุทโย มคฺโค, นิโรโธ ทุกฺขสงฺขโย.

๔๙๓. ‘‘ยสฺมึ นิวตฺตเต [ยสฺมึ น นิพฺพตฺตเต (ก.)] ทุกฺขํ, สํสารสฺมึ อนนฺตกํ;

เภทา อิมสฺส กายสฺส, ชีวิตสฺส จ สงฺขยา;

อญฺโญ ปุนพฺภโว นตฺถิ, สุวิมุตฺโตมฺหิ สพฺพธี’’ติ.

… สรภงฺโค เถโร….

สตฺตกนิปาโต นิฏฺฐิโต.