๒. ธมฺมปาลตฺเถรคาถา

๒๐๓. ‘‘โย หเว ทหโร ภิกฺขุ, ยุญฺชติ พุทฺธสาสเน;

ชาคโร ส หิ สุตฺเตสุ [ปติสุตฺเตสุ (สี. ก.)], อโมฆํ ตสฺส ชีวิตํ.

๒๐๔. ‘‘ตสฺมา สทฺธญฺจ สีลญฺจ, ปสาทํ ธมฺมทสฺสนํ;

อนุยุญฺเชถ เมธาวี, สรํ พุทฺธาน สาสน’’นฺติ.

… ธมฺมปาโล เถโร….