๖. ฉฏฺฐวคฺโค

๕๑. ‘‘วสฺสติ เทโว ยถา สุคีตํ, ฉนฺนา เม กุฏิกา สุขา นิวาตา;

จิตฺตํ สุสมาหิตญฺจ มยฺหํ, อถ เจ ปตฺถยสิ ปวสฺส เทวา’’ติ.

… โคธิโก เถโร….

๕๒. ‘‘วสฺสติ เทโว ยถา สุคีตํ, ฉนฺนา เม กุฏิกา สุขา นิวาตา;

จิตฺตํ สุสมาหิตญฺจ กาเย, อถ เจ ปตฺถยสิ ปวสฺส เทวา’’ติ.

… สุพาหุตฺเถโร….

๕๓. ‘‘วสฺสติ เทโว ยถา สุคีตํ, ฉนฺนา เม กุฏิกา สุขา นิวาตา;

ตสฺสํ วิหรามิ อปฺปมตฺโต, อถ เจ ปตฺถยสิ ปวสฺส เทวา’’ติ.

… วลฺลิโย เถโร….

๕๔. ‘‘วสฺสติ เทโว ยถา สุคีตํ, ฉนฺนา เม กุฏิกา สุขา นิวาตา;

ตสฺสํ วิหรามิ อทุติโย, อถ เจ ปตฺถยสิ ปวสฺส เทวา’’ติ.

… อุตฺติโย เถโร….

๕๕. ‘‘อาสนฺทึ กุฏิกํ กตฺวา, โอคยฺห อญฺชนํ วนํ;

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสน’’นฺติ.

… อญฺชนวนิโย เถโร….

๕๖. ‘‘โก กุฏิกายํ ภิกฺขุ กุฏิกายํ, วีตราโค สุสมาหิตจิตฺโต;

เอวํ ชานาหิ อาวุโส, อโมฆา เต กุฏิกา กตา’’ติ.

… กุฏิวิหาริตฺเถโร….

๕๗. ‘‘อยมาหุ ปุราณิยา กุฏิ, อญฺญํ ปตฺถยเส นวํ กุฏึ;

อาสํ กุฏิยา วิราชย, ทุกฺขา ภิกฺขุ ปุน นวา กุฏี’’ติ.

… ทุติยกุฏิวิหาริตฺเถโร….

๕๘. ‘‘รมณียา เม กุฏิกา, สทฺธาเทยฺยา มโนรมา;

น เม อตฺโถ กุมารีหิ, เยสํ อตฺโถ ตหึ คจฺฉถ นาริโย’’ติ.

… รมณียกุฏิโก เถโร….

๕๙. ‘‘สทฺธายาหํ ปพฺพชิโต, อรญฺเญ เม กุฏิกา กตา;

อปฺปมตฺโต จ อาตาปี, สมฺปชาโน ปติสฺสโต’’ติ [ปฏิสฺสโตติ (ก.)].

… โกสลวิหาริตฺเถโร….

๖๐. ‘‘เต เม อิชฺฌึสุ สงฺกปฺปา, ยทตฺโถ ปาวิสึ กุฏึ;

วิชฺชาวิมุตฺตึ ปจฺเจสํ, มานานุสยมุชฺชห’’นฺติ.

… สีวลิตฺเถโร….

วคฺโค ฉฏฺโฐ นิฏฺฐิโต.

ตสฺสุทฺทานํ –

โคธิโก จ สุพาหุ จ, วลฺลิโย อุตฺติโย อิสิ;

อญฺชนวนิโย เถโร, ทุเว กุฏิวิหาริโน;

รมณียกุฏิโก จ, โกสลวฺหยสีวลีติ.