๑. ปฐมวคฺโค

๑. ‘‘ฉนฺนา เม กุฏิกา สุขา นิวาตา, วสฺส เทว ยถาสุขํ;

จิตฺตํ เม สุสมาหิตํ วิมุตฺตํ, อาตาปี วิหรามิ วสฺส เทวา’’ติ.

อิตฺถํ สุทํ [อิตฺถํ สุมํ (ก. อฏฺฐ.)] อายสฺมา สุภูติตฺเถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๒. ‘‘อุปสนฺโต อุปรโต, มนฺตภาณี อนุทฺธโต;

ธุนาติ ปาปเก ธมฺเม, ทุมปตฺตํว มาลุโต’’ติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มหาโกฏฺฐิโก [มหาโกฏฺฐิโต (สี. สฺยา.)] เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๓. ‘‘ปญฺญํ อิมํ ปสฺส ตถาคตานํ, อคฺคิ ยถา ปชฺชลิโต นิสีเถ;

อาโลกทา จกฺขุททา ภวนฺติ, เย อาคตานํ วินยนฺติ กงฺข’’นฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กงฺขาเรวโต เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๔. ‘‘สมฺภิเรว สมาเสถ, ปณฺฑิเตหตฺถทสฺสิภิ;

อตฺถํ มหนฺตํ คมฺภีรํ, ทุทฺทสํ นิปุณํ อณุํ;

ธีรา สมธิคจฺฉนฺติ, อปฺปมตฺตา วิจกฺขณา’’ติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุณฺโณ มนฺตาณิปุตฺโต [มนฺตานิปุตฺโต (สฺยา. ก.)] เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๕. ‘‘โย ทุทฺทมิโย ทเมน ทนฺโต, ทพฺโพ สนฺตุสิโต วิติณฺณกงฺโข;

วิชิตาวี อเปตเภรโว หิ, ทพฺโพ โส ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโต’’ติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ทพฺโพ เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๖. ‘‘โย สีตวนํ อุปคา ภิกฺขุ, เอโก สนฺตุสิโต สมาหิตตฺโต;

วิชิตาวี อเปตโลมหํโส, รกฺขํ กายคตาสตึ ธิติมา’’ติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สีตวนิโย เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๗. ‘‘โยปานุที มจฺจุราชสฺส เสนํ, นฬเสตุํว สุทุพฺพลํ มโหโฆ;

วิชิตาวี อเปตเภรโว หิ, ทนฺโต โส ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโต’’ติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภลฺลิโย เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๘. ‘‘โย ทุทฺทมิโย ทเมน ทนฺโต, วีโร สนฺตุสิโต วิติณฺณกงฺโข;

วิชิตาวี อเปตโลมหํโส, วีโร โส ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโต’’ติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วีโร เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๙. ‘‘สฺวาคตํ น ทุราคตํ [นาปคตํ (สี. สฺยา.)], นยิทํ ทุมนฺติตํ มม;

สํวิภตฺเตสุ ธมฺเมสุ, ยํ เสฏฺฐํ ตทุปาคมิ’’นฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิลินฺทวจฺโฉ [ปิลินฺทิวจฺโฉ (สี.)] เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

๑๐. ‘‘วิหริ อเปกฺขํ อิธ วา หุรํ วา, โย เวทคู สมิโต ยตตฺโต;

สพฺเพสุ ธมฺเมสุ อนูปลิตฺโต, โลกสฺส ชญฺญา อุทยพฺพยญฺจา’’ติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุณฺณมาโส เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

วคฺโค ปฐโม นิฏฺฐิโต.

ตสฺสุทฺทานํ –

สุภูติ โกฏฺฐิโก เถโร, กงฺขาเรวตสมฺมโต;

มนฺตาณิปุตฺโต ทพฺโพ จ, สีตวนิโย จ ภลฺลิโย;

วีโร ปิลินฺทวจฺโฉ จ, ปุณฺณมาโส ตโมนุโทติ.