๙. กึสีลสุตฺตํ

๓๒๖. ‘‘กึสีโล กึสมาจาโร, กานิ กมฺมานิ พฺรูหยํ;

นโร สมฺมา นิวิฏฺฐสฺส, อุตฺตมตฺถญฺจ ปาปุเณ’’.

๓๒๗. ‘‘วุฑฺฒาปจายี อนุสูยโก สิยา, กาลญฺญู [กาลญฺญุ (สี. สฺยา.)] จสฺส ครูนํ [ครูนํ (สี.)] ทสฺสนาย;

ธมฺมึ กถํ เอรยิตํ ขณญฺญู, สุเณยฺย สกฺกจฺจ สุภาสิตานิ.

๓๒๘. ‘‘กาเลน คจฺเฉ ครูนํ สกาสํ, ถมฺภํ นิรํกตฺวา [นิรากตฺวา (?) นิ + อา + กร + ตฺวา] นิวาตวุตฺติ;

อตฺถํ ธมฺมํ สํยมํ พฺรหฺมจริยํ, อนุสฺสเร เจว สมาจเร จ.

๓๒๙. ‘‘ธมฺมาราโม ธมฺมรโต, ธมฺเม ฐิโต ธมฺมวินิจฺฉยญฺญู;

เนวาจเร ธมฺมสนฺโทสวาทํ, ตจฺเฉหิ นีเยถ สุภาสิเตหิ.

๓๓๐. ‘‘หสฺสํ ชปฺปํ ปริเทวํ ปโทสํ, มายากตํ กุหนํ คิทฺธิ มานํ;

สารมฺภํ กกฺกสํ กสาวญฺจ มุจฺฉํ [สารมฺภ กกฺกสฺส กสาว มุจฺฉํ (สฺยา. ปี.)], หิตฺวา จเร วีตมโท ฐิตตฺโต.

๓๓๑. ‘‘วิญฺญาตสารานิ สุภาสิตานิ, สุตญฺจ วิญฺญาตสมาธิสารํ;

น ตสฺส ปญฺญา จ สุตญฺจ วฑฺฒติ, โย สาหโส โหติ นโร ปมตฺโต.

๓๓๒. ‘‘ธมฺเม จ เย อริยปเวทิเต รตา,

อนุตฺตรา เต วจสา มนสา กมฺมุนา จ;

เต สนฺติโสรจฺจสมาธิสณฺฐิตา,

สุตสฺส ปญฺญาย จ สารมชฺฌคู’’ติ.

กึสีลสุตฺตํ นวมํ นิฏฺฐิตํ.