๑๐. อุฏฺฐานสุตฺตํ

๓๓๓. อุฏฺฐหถ นิสีทถ, โก อตฺโถ สุปิเตน โว;

อาตุรานญฺหิ กา นิทฺทา, สลฺลวิทฺธาน รุปฺปตํ.

๓๓๔. อุฏฺฐหถ นิสีทถ, ทฬฺหํ สิกฺขถ สนฺติยา;

มา โว ปมตฺเต วิญฺญาย, มจฺจุราชา อโมหยิตฺถ วสานุเค.

๓๓๕. ยาย เทวา มนุสฺสา จ, สิตา ติฏฺฐนฺติ อตฺถิกา;

ตรเถตํ วิสตฺติกํ, ขโณ โว [ขโณ เว (ปี. ก.)] มา อุปจฺจคา;

ขณาตีตา หิ โสจนฺติ, นิรยมฺหิ สมปฺปิตา.

๓๓๖. ปมาโท รโช ปมาโท, ปมาทานุปติโต รโช;

อปฺปมาเทน วิชฺชาย, อพฺพเห [อพฺพูเฬฺห (สฺยา. ปี.), อพฺพุเห (ก. อฏฺฐ.)] สลฺลมตฺตโนติ.

อุฏฺฐานสุตฺตํ ทสมํ นิฏฺฐิตํ.