๘. นาวาสุตฺตํ

๓๑๘. ยสฺมา หิ ธมฺมํ ปุริโส วิชญฺญา, อินฺทํว นํ เทวตา ปูชเยยฺย;

โส ปูชิโต ตสฺมิ ปสนฺนจิตฺโต, พหุสฺสุโต ปาตุกโรติ ธมฺมํ.

๓๑๙. ตทฏฺฐิกตฺวาน นิสมฺม ธีโร, ธมฺมานุธมฺมํ ปฏิปชฺชมาโน;

วิญฺญู วิภาวี นิปุโณ จ โหติ, โย ตาทิสํ ภชติ อปฺปมตฺโต.

๓๒๐. ขุทฺทญฺจ พาลํ อุปเสวมาโน, อนาคตตฺถญฺจ อุสูยกญฺจ;

อิเธว ธมฺมํ อวิภาวยิตฺวา, อวิติณฺณกงฺโข มรณํ อุเปติ.

๓๒๑. ยถา นโร อาปคโมตริตฺวา, มโหทกํ สลิลํ สีฆโสตํ;

โส วุยฺหมาโน อนุโสตคามี, กึ โส ปเร สกฺขติ ตารเยตุํ.

๓๒๒. ตเถว ธมฺมํ อวิภาวยิตฺวา, พหุสฺสุตานํ อนิสามยตฺถํ;

สยํ อชานํ อวิติณฺณกงฺโข, กึ โส ปเร สกฺขติ นิชฺฌเปตุํ.

๓๒๓. ยถาปิ นาวํ ทฬฺหมารุหิตฺวา, ผิเยน [ปิเยน (สี. สฺยา.)] ริตฺเตน สมงฺคิภูโต;

โส ตารเย ตตฺถ พหูปิ อญฺเญ, ตตฺรูปยญฺญู กุสโล มุตีมา [มตีมา (สฺยา. ก.)].

๓๒๔. เอวมฺปิ โย เวทคุ ภาวิตตฺโต, พหุสฺสุโต โหติ อเวธธมฺโม;

โส โข ปเร นิชฺฌปเย ปชานํ, โสตาวธานูปนิสูปปนฺเน.

๓๒๕. ตสฺมา หเว สปฺปุริสํ ภเชถ, เมธาวินญฺเจว พหุสฺสุตญฺจ;

อญฺญาย อตฺถํ ปฏิปชฺชมาโน, วิญฺญาตธมฺโม ส สุขํ [โส สุขํ (สี.)] ลเภถาติ.

นาวาสุตฺตํ อฏฺฐมํ นิฏฺฐิตํ.