๔๒๖. ทีปิชาตกํ (๑๐)

๘๘. ขมนียํ ยาปนียํ, กจฺจิ มาตุล เต สุขํ;

สุขํ เต อมฺมา อวจ, สุขกามาว [สุขกามา หิ (สี. สฺยา. ปี.)] เต มยํ.

๘๙. นงฺคุฏฺฐํ เม อวกฺกมฺม [อปกฺกมฺม (ก.)], เหฐยิตฺวาน [โปถยิตฺวาน (ก.)] เอฬิเก [เอฬกิ (สฺยา.), เอฬิกิ (ปี.)];

สาชฺช มาตุลวาเทน, มุญฺจิตพฺพา นุ มญฺญสิ.

๙๐. ปุรตฺถามุโข นิสินฺโนสิ, อหํ เต มุขมาคตา;

ปจฺฉโต ตุยฺหํ นงฺคุฏฺฐํ, กถํ ขฺวาหํ อวกฺกมึ [อปกฺกมึ (ก.)].

๙๑. ยาวตา จตุโร ทีปา, สสมุทฺทา สปพฺพตา;

ตาวตา มยฺหํ นงฺคุฏฺฐํ, กถํ โข ตฺวํ วิวชฺชยิ.

๙๒. ปุพฺเพว เมตมกฺขึสุ [เมตํ อกฺขํสุ (สี. ปี.)], มาตา ปิตา จ ภาตโร;

ทีฆํ ทุฏฺฐสฺส นงฺคุฏฺฐํ, สามฺหิ เวหายสาคตา.

๙๓. ตญฺจ ทิสฺวาน อายนฺตึ, อนฺตลิกฺขสฺมิ เอฬิเก;

มิคสงฺโฆ ปลายิตฺถ, ภกฺโข เม นาสิโต ตยา.

๙๔. อิจฺเจวํ วิลปนฺติยา, เอฬกิยา รุหคฺฆโส;

คลกํ อนฺวาวมทฺทิ, นตฺถิ ทุฏฺเฐ สุภาสิตํ.

๙๕. เนว ทุฏฺเฐ นโย อตฺถิ, น ธมฺโม น สุภาสิตํ;

นิกฺกมํ ทุฏฺเฐ ยุญฺเชถ, โส จ สพฺภึ น รญฺชตีติ.

ทีปิชาตกํ ทสมํ.

อฏฺฐกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ.