๔๒๔. อาทิตฺตชาตกํ (๘)

๖๙. อาทิตฺตสฺมึ อคารสฺมึ, ยํ นีหรติ ภาชนํ;

ตํ ตสฺส โหติ อตฺถาย, โน จ ยํ ตตฺถ ฑยฺหติ.

๗๐. เอวามาทีปิโต โลโก, ชราย มรเณน จ;

นีหเรเถว ทาเนน, ทินฺนํ โหติ สุนีหตํ [สุนีภตํ (สี. สฺยา. ปี.), สุนิพฺภตํ (ก.)].

๗๑. โย ธมฺมลทฺธสฺส ททาติ ทานํ, อุฏฺฐานวีริยาธิคตสฺส ชนฺตุ;

อติกฺกมฺม โส เวตรณึ [เวตฺตรณึ (ก.)] ยมสฺส, ทิพฺพานิ ฐานานิ อุเปติ มจฺโจ.

๗๒. ทานญฺจ ยุทฺธญฺจ สมานมาหุ, อปฺปาปิ สนฺตา พหุเก ชินนฺติ;

อปฺปมฺปิ เจ สทฺทหาโน ททาติ, เตเนว โส โหติ สุขี ปรตฺถ.

๗๓. วิเจยฺย ทานํ สุคตปฺปสตฺถํ, เย ทกฺขิเณยฺยา อิธ ชีวโลเก;

เอเตสุ ทินฺนานิ มหปฺผลานิ, พีชานิ วุตฺตานิ ยถา สุเขตฺเต.

๗๔. โย ปาณภูตานิ อเหฐยํ จรํ, ปรูปวาทา น กโรติ ปาปํ;

ภีรุํ ปสํสนฺติ น ตตฺถ สูรํ, ภยา หิ สนฺโต น กโรนฺติ ปาปํ.

๗๕. หีเนน พฺรหฺมจริเยน, ขตฺติเย อุปปชฺชติ;

มชฺฌิเมน จ เทวตฺตํ, อุตฺตเมน วิสุชฺฌติ.

๗๖. อทฺธา หิ ทานํ พหุธา ปสตฺถํ, ทานา จ โข ธมฺมปทํว เสยฺโย;

ปุพฺเพว หิ ปุพฺพตเรว สนฺโต [ปุพฺเพ จ หิ ปุพฺพตเร จ สนฺโต (สํ. นิ. ๑.๓๓)], นิพฺพานเมวชฺฌคมุํ สปญฺญาติ.

อาทิตฺตชาตกํ อฏฺฐมํ.