๓๘๔. ธมฺมธชชาตกํ (๖-๑-๙)

๖๔. ธมฺมํ จรถ ญาตโย, ธมฺมํ จรถ ภทฺทํ โว [ภทฺท โว (ก.)];

ธมฺมจารี สุขํ เสติ, อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ.

๖๕. ภทฺทโก วตยํ ปกฺขี, ทิโช ปรมธมฺมิโก;

เอกปาเทน ติฏฺฐนฺโต, ธมฺมเมวานุสาสติ.

๖๖. นาสฺส สีลํ วิชานาถ, อนญฺญาย ปสํสถ;

ภุตฺวา อณฺฑญฺจ โปตญฺจ [ฉาเป จ (สี. ปี.)], ธมฺโม ธมฺโมติ ภาสติ.

๖๗. อญฺญํ ภณติ วาจาย, อญฺญํ กาเยน กุพฺพติ;

วาจาย โน จ กาเยน, น ตํ ธมฺมํ อธิฏฺฐิโต.

๖๘. วาจาย สขิโล มโนวิทุคฺโค, ฉนฺโน กูปสโยว กณฺหสปฺโป;

ธมฺมธโช คามนิคมาสุสาธุ [คามนิคมาสุ สาธุสมฺมโต (สี.), คามนิคมสาธุ (ปี.)], ทุชฺชาโน ปุริเสน พาลิเสน.

๖๙. อิมํ ตุณฺเฑหิ ปกฺเขหิ, ปาทา จิมํ วิเหฐถ [วิโปถถ (ปี.)];

ฉวญฺหิมํ วินาเสถ, นายํ สํวาสนารโหติ.

ธมฺมธชชาตกํ นวมํ.