๓๕๒. สุชาตชาตกํ (๕-๑-๒)

๖. กึ นุ สนฺตรมาโนว, ลายิตฺวา หริตํ ติณํ;

ขาท ขาทาติ ลปสิ, คตสตฺตํ ชรคฺควํ.

๗. น หิ อนฺเนน ปาเนน, มโต โคโณ สมุฏฺฐเห;

ตฺวญฺจ ตุจฺฉํ วิลปสิ, ยถา ตํ ทุมฺมตี ตถา.

๘. ตเถว ติฏฺฐติ สีสํ, หตฺถปาทา จ วาลธิ;

โสตา ตเถว ติฏฺฐนฺติ [โส ตาต ตเถว ติฏฺฐติ (ก.)], มญฺเญ โคโณ สมุฏฺฐเห.

๙. เนวยฺยกสฺส สีสญฺจ [สีสํ วา (สี. สฺยา. ปี.)], หตฺถปาทา จ ทิสฺสเร;

รุทํ มตฺติกถูปสฺมึ, นนุ ตฺวญฺเญว ทุมฺมติ.

๑๐. อาทิตฺตํ วต มํ สนฺตํ, ฆตสิตฺตํว ปาวกํ;

วารินา วิย โอสิญฺจํ [โอสิญฺจิ (ก.)], สพฺพํ นิพฺพาปเย ทรํ.

๑๑. อพฺพหี [อพฺพูฬฺหํ (สี. สฺยา.), อพฺภูฬฺหํ (ก.)] วต เม สลฺลํ, ยมาสิ หทยสฺสิตํ [โสกํ หทยนิสฺสิตํ (สี. สฺยา.)];

โย เม โสกปเรตสฺส, ปิตุ โสกํ อปานุทิ.

๑๒. โสหํ อพฺพูฬฺหสลฺโลสฺมิ, วีตโสโก อนาวิโล;

น โสจามิ น โรทามิ, ตว สุตฺวาน มาณว.

๑๓. เอวํ กโรนฺติ สปฺปญฺญา, เย โหนฺติ อนุกมฺปกา;

วินิวตฺเตนฺติ โสกมฺหา, สุชาโต ปิตรํ ยถาติ.

สุชาตชาตกํ ทุติยํ.