๕๐๗. มหาปโลภนชาตกํ (๑๑)

๒๘๔. พฺรหฺมโลกา จวิตฺวาน, เทวปุตฺโต มหิทฺธิโก;

รญฺโญ ปุตฺโต อุทปาทิ, สพฺพกามสมิทฺธิสุ.

๒๘๕. กามา วา กามสญฺญา วา, พฺรหฺมโลเก น วิชฺชติ;

สฺวาสฺสุ [ยฺวาสฺส (สี.)] ตาเยว สญฺญาย, กาเมหิ วิชิคุจฺฉถ.

๒๘๖. ตสฺส จนฺเตปุเร อาสิ, ฌานาคารํ สุมาปิตํ;

โส ตตฺถ ปฏิสลฺลีโน [ปฏิสลฺลาโน (ก.)], เอโก รหสิ ฌายถ.

๒๘๗. ส ราชา ปริเทเวสิ, ปุตฺตโสเกน อฏฺฏิโต;

เอกปุตฺโต จยํ มยฺหํ, น จ กามานิ ภุญฺชติ.

๒๘๘. โก นุ เขฺวตฺถ [เขตฺถ (สี. ปี.)] อุปาโย โส, โก วา ชานาติ กิญฺจนํ;

โย [โก (สี. ปี.)] เม ปุตฺตํ ปโลเภยฺย, ยถา กามานิ ปตฺถเย.

๒๘๙. อหุ กุมารี ตตฺเถว, วณฺณรูปสมาหิตา;

กุสลา นจฺจคีตสฺส, วาทิเต จ ปทกฺขิณา.

๒๙๐. สา ตตฺถ อุปสงฺกมฺม, ราชานํ เอตทพฺรวิ;

อหํ โข นํ ปโลเภยฺยํ, สเจ ภตฺตา ภวิสฺสติ.

๒๙๑. ตํ ตถาวาทินึ ราชา, กุมารึ เอตทพฺรวิ;

ตฺวญฺเญว นํ ปโลเภหิ, ตว ภตฺตา ภวิสฺสติ.

๒๙๒. สา จ อนฺเตปุรํ คนฺตฺวา, พหุํ กามุปสํหิตํ;

หทยงฺคมา เปมนียา, จิตฺรา คาถา อภาสถ.

๒๙๓. ตสฺสา จ คายมานาย, สทฺทํ สุตฺวาน นาริยา;

กามจฺฉนฺทสฺส อุปฺปชฺชิ, ชนํ โส ปริปุจฺฉถ.

๒๙๔. กสฺเสโส สทฺโท โก วา โส, ภณติ อุจฺจาวจํ พหุํ;

หทยงฺคมํ เปมนียํ, อโห [อโถ (สี. ปี.)] กณฺณสุขํ มม.

๒๙๕. เอสา โข ปมทา เทว, ขิฑฺฑา เอสา อนปฺปิกา [อนปฺปกา (ก.)];

สเจ ตฺวํ กาเม ภุญฺเชยฺย, ภิยฺโย ภิยฺโย ฉาเทยฺยุ ตํ.

๒๙๖. อิงฺฆ อาคจฺฉโตเรน [อาคจฺฉโตเรนํ (ก.) อาคจฺฉตุ + โอเรน], อวิทูรมฺหิ คายตุ;

อสฺสมสฺส สมีปมฺหิ, สนฺติเก มยฺหํ คายตุ.

๒๙๗. ติโรกุฏฺฏมฺหิ คายิตฺวา, ฌานาคารมฺหิ ปาวิสิ;

พนฺธิ นํ [ภนฺธิตุํ (สฺยา. ก.)] อนุปุพฺเพน, อารญฺญมิว กุญฺชรํ.

๒๙๘. ตสฺส [ตสฺสา (สฺยา.)] กามรสํ ญตฺวา, อิสฺสาธมฺโม อชายถ;

‘‘อหเมว กาเม ภุญฺเชยฺยํ, มา อญฺโญ ปุริโส อหุ’’.

๒๙๙. ตโต อสึ คเหตฺวาน, ปุริเส หนฺตุํ อุปกฺกมิ;

อหเมเวโก ภุญฺชิสฺสํ, มา อญฺโญ ปุริโส สิยา.

๓๐๐. ตโต ชานปทา สพฺเพ, วิกฺกนฺทึสุ สมาคตา;

ปุตฺโต ตฺยายํ มหาราช, ชนํ เหเฐตฺยทูสกํ.

๓๐๑. ตญฺจ ราชา วิวาเหสิ [นิวาเหสิ (สฺยา.), วิหาเหสิ (ปี.)], สมฺหา รฏฺฐา จ [รฏฺฐาโต (สี. ปี.), รฏฺฐโต (ก.)] ขตฺติโย;

ยาวตา วิชิตํ มยฺหํ, น เต วตฺถพฺพ [วตฺตพฺพ (สี. ปี.)] ตาวเท.

๓๐๒. ตโต โส ภริยมาทาย, สมุทฺทํ อุปสงฺกมิ;

ปณฺณสาลํ กริตฺวาน, วนมุญฺฉาย ปาวิสิ.

๓๐๓. อเถตฺถ อิสิ มาคจฺฉิ, สมุทฺทํ อุปรูปริ;

โส ตสฺส เคหํ ปาเวกฺขิ, ภตฺตกาเล อุปฏฺฐิเต.

๓๐๔. ตญฺจ ภริยา ปโลเภสิ, ปสฺส ยาว สุทารุณํ;

จุโต โส พฺรหฺมจริยมฺหา, อิทฺธิยา ปริหายถ.

๓๐๕. ราชปุตฺโต จ อุญฺฉาโต, วนมูลผลํ พหุํ;

สายํ กาเชน [กาเจน (ปี.)] อาทาย, อสฺสมํ อุปสงฺกมิ.

๓๐๖. อิสี จ ขตฺติยํ ทิสฺวา, สมุทฺทํ อุปสงฺกมิ;

‘‘เวหายสํ คมิสฺส’’นฺติ, สีทเต โส มหณฺณเว.

๓๐๗. ขตฺติโย จ อิสึ ทิสฺวา, สีทมานํ มหณฺณเว;

ตสฺเสว อนุกมฺปาย, อิมา คาถา อภาสถ.

๓๐๘. อภิชฺชมาเน วาริสฺมึ, สยํ อาคมฺม อิทฺธิยา;

มิสฺสีภาวิตฺถิยา คนฺตฺวา, สํสีทสิ มหณฺณเว.

๓๐๙. อาวฏฺฏนี มหามายา, พฺรหฺมจริยวิโกปนา;

สีทนฺติ นํ วิทิตฺวาน, อารกา ปริวชฺชเย.

๓๑๐. อนลา มุทุสมฺภาสา, ทุปฺปูรา ตา นทีสมา;

สีทนฺติ นํ วิทิตฺวาน, อารกา ปริวชฺชเย.

๓๑๑. ยํ เอตา อุปเสวนฺติ, ฉนฺทสา วา ธเนน วา;

ชาตเวโทว สํ ฐานํ, ขิปฺปํ อนุทหนฺติ นํ.

๓๑๒. ขตฺติยสฺส วโจ สุตฺวา, อิสิสฺส นิพฺพิทา อหุ;

ลทฺธา โปราณกํ มคฺคํ, คจฺฉเต โส วิหายสํ.

๓๑๓. ขตฺติโย จ อิสึ ทิสฺวา, คจฺฉมานํ วิหายสํ;

สํเวคํ อลภี ธีโร, ปพฺพชฺชํ สมโรจยิ.

๓๑๔. ตโต โส ปพฺพชิตฺวาน, กามราคํ วิราชยิ;

กามราคํ วิราเชตฺวา, พฺรหฺมโลกูปโค อหูติ.

มหาปโลภนชาตกํ เอกาทสมํ.