๒๗. อภิณฺหชาตกํ

๒๗. นาลํ กพฬํ ปทาตเว, น จ ปิณฺฑํ น กุเส น ฆํสิตุํ;

มญฺญามิ อภิณฺหทสฺสนา, นาโค เสฺนหมกาสิ [สิเนหมกาสิ (สี. สฺยา. ปี.)] กุกฺกุเรติ.

อภิณฺหชาตกํ สตฺตมํ.