๑๓๖. สุวณฺณหํสชาตกํ

๑๓๖. ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ, อติโลโภ หิ ปาปโก;

หํสราชํ คเหตฺวาน, สุวณฺณา ปริหายถาติ.

สุวณฺณหํสชาตกํ ฉฏฺฐํ.