๑๒๗. กลณฺฑุกชาตกํ

๑๒๗. เต เทสา ตานิ วตฺถูนิ, อหญฺจ วนโคจโร;

อนุวิจฺจ โข ตํ คเณฺหยฺยุํ, ปิว [ปิป (สี. ปี.)] ขีรํ กลณฺฑุกาติ.

กลณฺฑุกชาตกํ สตฺตมํ.