๑๑. ปโรสตวคฺโค

๑๐๑. ปโรสตํ เจปิ สมาคตานํ, ฌาเยยฺยุํ เต วสฺสสตํ อปญฺญา;

เอโกว เสยฺโย ปุริโส สปญฺโญ, โย ภาสิตสฺส วิชานาติ อตฺถนฺติ.

ปโรสตชาตกํ ปฐมํ.

๑๐๒. โย ทุกฺขผุฏฺฐาย ภเวยฺย ตาณํ, โส เม ปิตา ทุพฺภิ [ทูภิ (สี. ปี.)] วเน กโรติ;

สา กสฺส กนฺทามิ วนสฺส มชฺเฌ, โย ตายิตา โส สหสํ [สหสา (สี. สฺยา. ปี.)] กโรตีติ.

ปณฺณิกชาตกํ ทุติยํ.

๑๐๓. ยตฺถ เวรี นิวิสติ [นิวสติ (สี. ก.)], น วเส ตตฺถ ปณฺฑิโต;

เอกรตฺตํ ทิรตฺตํ วา, ทุกฺขํ วสติ เวริสูติ.

เวริชาตกํ ตติยํ.

๑๐๔. จตุพฺภิ อฏฺฐชฺฌคมา, อฏฺฐาหิปิ จ โสฬส;

โสฬสาหิ จ พาตฺตึส [พตฺตึส (สี. สฺยา. ปี.)], อตฺริจฺฉํ จกฺกมาสโท;

อิจฺฉาหตสฺส โปสสฺส, จกฺกํ ภมติ มตฺถเกติ.

มิตฺตวินฺทกชาตกํ จตุตฺถํ.

๑๐๕. พหุมฺเปตํ วเน กฏฺฐํ, วาโต ภญฺชติ ทุพฺพลํ;

ตสฺส เจ ภายสี นาค, กิโส นูน ภวิสฺสสีติ.

ทุพฺพลกฏฺฐชาตกํ ปญฺจมํ.

๑๐๖. สุขํ วต มํ ชีวนฺตํ [สุขกํ วต ชีวํ (ก.)], ปจมานา อุทญฺจนี;

โจรี ชายปฺปวาเทน, เตลํ โลณญฺจ ยาจตีติ.

อุทญฺจนีชาตกํ ฉฏฺฐํ.

๑๐๗. สาธุ โข สิปฺปกํ นาม, อปิ ยาทิส กีทิสํ;

ปสฺส ขญฺชปฺปหาเรน, ลทฺธา คามา จตุทฺทิสาติ.

สาลิตฺตกชาตกํ สตฺตมํ.

๑๐๘. สิกฺเขยฺย สิกฺขิตพฺพานิ, สนฺติ ตจฺฉนฺทิโน [สจฺฉนฺทิโน (สี. ปี.)] ชนา;

พาหิยา หิ [ปิ (สี. สฺยา. ปี.)] สุหนฺเนน, ราชานมภิราธยีติ.

พาหิยชาตกํ อฏฺฐมํ.

๑๐๙. ยถนฺโน ปุริโส โหติ, ตถนฺนา ตสฺส เทวตา;

อาหเรตํ กุณฺฑปูวํ [กณํ ปูวํ (สี. ปี.)], มา เม ภาคํ วินาสยาติ.

กุณฺฑปูวชาตกํ นวมํ.

๑๑๐. สพฺพสํหารโก [สพฺพสาหารโก (ก.)] นตฺถิ, สุทฺธํ กงฺคุ ปวายติ;

อลิกํ ภายติยํ ธุตฺตี, สจฺจมาห มหลฺลิกาติ.

สพฺพสํหารกปญฺหชาตกํ ทสมํ.

ปโรสตวคฺโค เอกาทสโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

สปโรสต ตายิต เวรี ปุน, ภมจกฺกถ นาคสิริวฺหยโน;

สุขกญฺจ วต สิปฺปก พาหิยา, กุณฺฑปูว มหลฺลิกกา จ ทสาติ.