๓. อโยฆรจริยา

๒๔. ‘‘ปุนาปรํ ยทา โหมิ, กาสิราชสฺส อตฺรโช;

อโยฆรมฺหิ สํวฑฺโฒ, นาเมนาสิ อโยฆโร.

๒๕. ‘‘ทุกฺเขน ชีวิโต ลทฺโธ, สํปีเฬ ปติโปสิโต;

อชฺเชว ปุตฺต ปฏิปชฺช, เกวลํ วสุธํ อิมํ.

๒๖. ‘‘สรฏฺฐกํ สนิคมํ, สชนํ วนฺทิตฺว ขตฺติยํ;

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, อิทํ วจนมพฺรวึ.

๒๗. ‘‘‘เย เกจิ มหิยา สตฺตา, หีนมุกฺกฏฺฐมชฺฌิมา;

นิรารกฺขา สเก เคเห, วฑฺฒนฺติ สกญาติภิ.

๒๘. ‘‘‘อิทํ โลเก อุตฺตริยํ, สํปีเฬ มม โปสนํ;

อโยฆรมฺหิ สํวฑฺโฒ, อปฺปเภ จนฺทสูริเย.

๒๙. ‘‘‘ปูติกุณปสมฺปุณฺณา, มุจฺจิตฺวา มาตุ กุจฺฉิโต;

ตโต โฆรตเร ทุกฺเข, ปุน ปกฺขิตฺตโยฆเร.

๓๐. ‘‘‘ยทิหํ ตาทิสํ ปตฺวา, ทุกฺขํ ปรมทารุณํ;

รชฺเชสุ ยทิ รชฺชามิ [รญฺชามิ (สี.)], ปาปานํ อุตฺตโม สิยํ.

๓๑. ‘‘‘อุกฺกณฺฐิโตมฺหิ กาเยน, รชฺเชนมฺหิ อนตฺถิโก;

นิพฺพุตึ ปริเยสิสฺสํ, ยตฺถ มํ มจฺจุ น มทฺทิเย’.

๓๒. ‘‘เอวาหํ จินฺตยิตฺวาน, วิรวนฺเต มหาชเน;

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา, ปาวิสึ กานนํ วนํ.

๓๓. ‘‘มาตาปิตา น เม เทสฺสา, นปิ เม เทสฺสํ มหายสํ;

สพฺพญฺญุตํ ปิยํ มยฺหํ, ตสฺมา รชฺชํ ปริจฺจชิ’’นฺติ.

อโยฆรจริยํ ตติยํ.