๑๑. กณฺหทีปายนจริยา

๙๒. ‘‘ปุนาปรํ ยทา โหมิ, กณฺหทีปายโน อิสิ;

ปโรปญฺญาสวสฺสานิ, อนภิรโตจรึ อหํ.

๙๓. ‘‘น โกจิ เอตํ ชานาติ, อนภิรติมนํ มม;

อหญฺหิ กสฺสจิ นาจิกฺขึ, อรติ เม จรติ มานเส.

๙๔. ‘‘สพฺรหฺมจารี มณฺฑโพฺย, สหาโย เม มหาอิสิ;

ปุพฺพกมฺมสมายุตฺโต, สูลมาโรปนํ ลภิ.

๙๕. ‘‘ตมหํ อุปฏฺฐหิตฺวาน, อาโรคฺยมนุปาปยึ;

อาปุจฺฉิตฺวาน อาคญฺฉึ, ยํ มยฺหํ สกมสฺสมํ.

๙๖. ‘‘สหาโย พฺราหฺมโณ มยฺหํ, ภริยํ อาทาย ปุตฺตกํ;

ตโย ชนา สมาคนฺตฺวา, อาคญฺฉุํ ปาหุนาคตํ.

๙๗. ‘‘สมฺโมทมาโน เตหิ สห, นิสินฺโน สกมสฺสเม;

ทารโก วฏฺฏมนุกฺขิปํ, อาสีวิสมโกปยิ.

๙๘. ‘‘ตโต โส วฏฺฏคตํ มคฺคํ, อเนฺวสนฺโต กุมารโก;

อาสีวิสสฺส หตฺเถน, อุตฺตมงฺคํ ปรามสิ.

๙๙. ‘‘ตสฺส อามสเน กุทฺโธ, สปฺโป วิสพลสฺสิโต;

กุปิโต ปรมโกเปน, อฑํสิ ทารกํ ขเณ.

๑๐๐. ‘‘สหทฏฺโฐ อาสีวิเสน [อติวิเสน (ปี. ก.)], ทารโก ปปติ [ปตติ (ก.)] ภูมิยํ;

เตนาหํ ทุกฺขิโต อาสึ, มม วาหสิ ตํ ทุกฺขํ.

๑๐๑. ‘‘ตฺยาหํ อสฺสาสยิตฺวาน, ทุกฺขิเต โสกสลฺลิเต;

ปฐมํ อกาสึ กิริยํ, อคฺคํ สจฺจํ วรุตฺตมํ.

๑๐๒. ‘‘‘สตฺตาหเมวาหํ ปสนฺนจิตฺโต, ปุญฺญตฺถิโก อจรึ พฺรหฺมจริยํ;

อถาปรํ ยํ จริตํ มเมทํ, วสฺสานิ ปญฺญาสสมาธิกานิ.

๑๐๓. ‘‘‘อกามโก วาหิ อหํ จรามิ, เอเตน สจฺเจน สุวตฺถิ โหตุ;

หตํ วิสํ ชีวตุ ยญฺญทตฺโต’.

๑๐๔. ‘‘สห สจฺเจ กเต มยฺหํ, วิสเวเคน เวธิโต;

อพุชฺฌิตฺวาน วุฏฺฐาสิ, อโรโค จาสิ มาณโว;

สจฺเจน เม สโม นตฺถิ, เอสา เม สจฺจปารมี’’ติ.

กณฺหทีปายนจริยํ เอกาทสมํ.