๑๐. มจฺฉราชจริยา

๘๓. ‘‘ปุนาปรํ ยทา โหมิ, มจฺฉราชา มหาสเร;

อุเณฺห สูริยสนฺตาเป, สเร อุทก ขียถ.

๘๔. ‘‘ตโต กากา จ คิชฺฌา จ, กงฺกา [พกา (สี.)] กุลลเสนกา;

ภกฺขยนฺติ ทิวารตฺตึ, มจฺเฉ อุปนิสีทิย.

๘๕. ‘‘เอวํ จินฺเตสหํ ตตฺถ, สห ญาตีหิ ปีฬิโต;

‘เกน นุ โข อุปาเยน, ญาตี ทุกฺขา ปโมจเย’.

๘๖. ‘‘วิจินฺตยิตฺวา ธมฺมตฺถํ, สจฺจํ อทฺทส ปสฺสยํ;

สจฺเจ ฐตฺวา ปโมเจสึ, ญาตีนํ ตํ อติกฺขยํ.

๘๗. ‘‘อนุสฺสริตฺวา สตํ ธมฺมํ, ปรมตฺถํ วิจินฺตยํ;

อกาสิ สจฺจกิริยํ, ยํ โลเก ธุวสสฺสตํ.

๘๘. ‘‘‘ยโต สรามิ อตฺตานํ, ยโต ปตฺโตสฺมิ วิญฺญุตํ;

นาภิชานามิ สญฺจิจฺจ, เอกปาณมฺปิ หึสิตํ.

๘๙. ‘‘‘เอเตน สจฺจวชฺเชน, ปชฺชุนฺโน อภิวสฺสตุ;

อภิตฺถนย ปชฺชุนฺน, นิธึ กากสฺส นาสย;

กากํ โสกาย รนฺเธหิ, มจฺเฉ โสกา ปโมจย’.

๙๐. ‘‘สหกเต สจฺจวเร, ปชฺชุนฺโน อภิคชฺชิย;

ถลํ นินฺนญฺจ ปูเรนฺโต, ขเณน อภิวสฺสถ.

๙๑. ‘‘เอวรูปํ สจฺจวรํ, กตฺวา วีริยมุตฺตมํ;

วสฺสาเปสึ มหาเมฆํ, สจฺจเตชพลสฺสิโต;

สจฺเจน เม สโม นตฺถิ, เอสา เม สจฺจปารมี’’ติ.

มจฺฉราชจริยํ ทสมํ.