๙. อลีนสตฺตุจริยา

๗๔. ‘‘ปญฺจาลรฏฺเฐ นครวเร, กปิลายํ [กมฺปิลายํ (สี.), กปฺปิลายํ (สฺยา.)] ปุรุตฺตเม;

ราชา ชยทฺทิโส นาม, สีลคุณมุปาคโต.

๗๕. ‘‘ตสฺส รญฺโญ อหํ ปุตฺโต, สุตธมฺโม สุสีลวา;

อลีนสตฺโต คุณวา, อนุรกฺขปริชโน สทา.

๗๖. ‘‘ปิตา เม มิควํ คนฺตฺวา, โปริสาทํ อุปาคมิ;

โส เม ปิตุมคฺคเหสิ, ‘ภกฺโขสิ มม มา จลิ’.

๗๗. ‘‘ตสฺส ตํ วจนํ สุตฺวา, ภีโต ตสิตเวธิโต;

อูรุกฺขมฺโภ อหุ ตสฺส, ทิสฺวาน โปริสาทกํ.

๗๘. ‘‘มิควํ คเหตฺวา มุญฺจสฺสุ, กตฺวา อาคมนํ ปุน;

พฺราหฺมณสฺส ธนํ ทตฺวา, ปิตา อามนฺตยี มมํ.

๗๙. ‘‘‘รชฺชํ ปุตฺต ปฏิปชฺช, มา ปมชฺชิ ปุรํ อิทํ;

กตํ เม โปริสาเทน, มม อาคมนํ ปุน’.

๘๐. ‘‘มาตาปิตู จ วนฺทิตฺวา, นิมฺมินิตฺวาน อตฺตนา;

นิกฺขิปิตฺวา ธนุํ ขคฺคํ, โปริสาทํ อุปาคมึ.

๘๑. ‘‘สสตฺถหตฺถูปคตํ, กทาจิ โส ตสิสฺสติ;

เตน ภิชฺชิสฺสติ สีลํ, ปริตฺตาสํ [ปริตาสํ (สี.)] กเต มยิ.

๘๒. ‘‘สีลขณฺฑภยา มยฺหํ, ตสฺส เทสฺสํ น พฺยาหรึ;

เมตฺตจิตฺโต หิตวาที, อิทํ วจนมพฺรวึ.

๘๓. ‘‘‘อุชฺชาเลหิ มหาอคฺคึ, ปปติสฺสามิ รุกฺขโต;

ตฺวํ ปกฺกกาลมญฺญาย [สุปกฺกกาลมญฺญาย (ปี.)], ภกฺขย มํ ปิตามห’.

๘๔. ‘‘อิติ สีลวตํ เหตุ, นารกฺขึ มม ชีวิตํ;

ปพฺพาเชสึ จหํ ตสฺส, สทา ปาณาติปาติก’’นฺติ.

อลีนสตฺตุจริยํ นวมํ.