๑๐. สงฺขปาลจริยา

๘๕. ‘‘ปุนาปรํ ยทา โหมิ, สงฺขปาโล มหิทฺธิโก;

ทาฐาวุโธ โฆรวิโส, ทฺวิชิโวฺห อุรคาธิภู.

๘๖. ‘‘จตุปฺปเถ มหามคฺเค, นานาชนสมากุเล;

จตุโร องฺเค อธิฏฺฐาย, ตตฺถ วาสมกปฺปยึ.

๘๗. ‘‘ฉวิยา จมฺเมน มํเสน, นหารุอฏฺฐิเกหิ วา;

ยสฺส เอเตน กรณียํ, ทินฺนํเยว หราตุ โส.

๘๘. ‘‘อทฺทสํสุ โภชปุตฺตา, ขรา ลุทฺทา อการุณา;

อุปคญฺฉุํ มมํ ตตฺถ, ทณฺฑมุคฺครปาณิโน.

๘๙. ‘‘นาสาย วินิวิชฺฌิตฺวา, นงฺคุฏฺเฐ ปิฏฺฐิกณฺฏเก;

กาเช อาโรปยิตฺวาน, โภชปุตฺตา หรึสุ มํ.

๙๐. ‘‘สสาครนฺตํ ปถวึ, สกานนํ สปพฺพตํ;

อิจฺฉมาโน จหํ ตตฺถ, นาสาวาเตน ฌาปเย.

๙๑. ‘‘สูเลหิ วินิวิชฺฌนฺเต, โกฏฺฏยนฺเตปิ สตฺติภิ;

โภชปุตฺเต น กุปฺปามิ, เอสา เม สีลปารมี’’ติ.

สงฺขปาลจริยํ ทสมํ.

หตฺถินาควคฺโค ทุติโย.

ตสฺสุทฺทานํ –

หตฺถินาโค ภูริทตฺโต, จมฺเปยฺโย โพธิ มหึโส;

รุรุ มาตงฺโค ธมฺโม จ, อตฺรโช จ ชยทฺทิโส.

เอเต นว สีลพลา, ปริกฺขารา ปเทสิกา;

ชีวิตํ ปริรกฺขิตฺวา, สีลานิ อนุรกฺขิสํ.

สงฺขปาลสฺส เม สโต, สพฺพกาลมฺปิ ชีวิตํ;

ยสฺส กสฺสจิ นิยฺยตฺตํ, ตสฺมา สา สีลปารมีติ.

สีลปารมินิทฺเทโส นิฏฺฐิโต.