๕. มหึสราชจริยา

๓๗. ‘‘ปุนาปรํ ยทา โหมิ, มหึโส ปวนจารโก;

ปวฑฺฒกาโย พลวา, มหนฺโต ภีมทสฺสโน.

๓๘. ‘‘ปพฺภาเร คิริทุคฺเค [วนทุคฺเค (สี.)] จ, รุกฺขมูเล ทกาสเย;

โหเตตฺถ ฐานํ มหึสานํ, โกจิ โกจิ ตหึ ตหึ.

๓๙. ‘‘วิจรนฺโต พฺรหารญฺเญ, ฐานํ อทฺทส ภทฺทกํ;

ตํ ฐานํ อุปคนฺตฺวาน, ติฏฺฐามิ จ สยามิ จ.

๔๐. ‘‘อเถตฺถ กปิมาคนฺตฺวา, ปาโป อนริโย ลหุ;

ขนฺเธ นลาเฏ ภมุเก, มุตฺเตติ โอหเนติตํ.

๔๑. ‘‘สกิมฺปิ ทิวสํ ทุติยํ, ตติยํ จตุตฺถมฺปิ จ;

ทูเสติ มํ สพฺพกาลํ, เตน โหมิ อุปทฺทุโต.

๔๒. ‘‘มมํ อุปทฺทุตํ ทิสฺวา, ยกฺโข มํ อิทมพฺรวิ;

‘นาเสเหตํ ฉวํ ปาปํ, สิงฺเคหิ จ ขุเรหิ จ’.

๔๓. ‘‘เอวํ วุตฺเต ตทา ยกฺเข, อหํ ตํ อิทมพฺรวึ;

‘กึ ตฺวํ มกฺเขสิ กุณเปน, ปาเปน อนริเยน มํ.

๔๔. ‘‘‘ยทิหํ ตสฺส ปกุปฺเปยฺยํ, ตโต หีนตโร ภเว;

สีลญฺจ เม ปภิชฺเชยฺย, วิญฺญู จ ครเหยฺยุ มํ.

๔๕. ‘‘‘หีฬิตา ชีวิตา วาปิ, ปริสุทฺเธน มตํ วรํ;

กฺยาหํ ชีวิตเหตูปิ, กาหามึ ปรเหฐนํ’.

๔๖. ‘‘มเมวายํ มญฺญมาโน, อญฺเญเปวํ กริสฺสติ;

เตว ตสฺส วธิสฺสนฺติ, สา เม มุตฺติ ภวิสฺสติ.

๔๗. ‘‘หีนมชฺฌิมอุกฺกฏฺเฐ, สหนฺโต อวมานิตํ;

เอวํ ลภติ สปฺปญฺโญ, มนสา ยถา ปตฺถิต’’นฺติ.

มหึสราชจริยํ ปญฺจมํ.