๙. โพธิสิญฺจกตฺเถรอปทานํ

๔๖. ‘‘วิปสฺสิสฺส ภควโต, มหาโพธิมโห อหุ;

ปพฺพชฺชุปคโต สนฺโต, อุปคจฺฉึ อหํ ตทา.

๔๗. ‘‘กุสุโมทกมาทาย, โพธิยา โอกิรึ อหํ;

โมจยิสฺสติ โน มุตฺโต, นิพฺพาเปสฺสติ นิพฺพุโต.

๔๘. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ โพธิมภิสิญฺจยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, โพธิสิญฺจายิทํ ผลํ.

๔๙. ‘‘เตตฺตึเส วตฺตมานมฺหิ, กปฺเป อาสุํ ชนาธิปา;

อุทกเสจนา นาม, อฏฺเฐเต จกฺกวตฺติโน.

๕๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โพธิสิญฺจโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โพธิสิญฺจกตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.