๕. รํสิสญฺญกตฺเถรอปทานํ

๓๐. ‘‘ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ, วาสํ กปฺเปสหํ ปุเร;

อชินุตฺตรวาโสหํ, วสามิ ปพฺพตนฺตเร.

๓๑. ‘‘สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ, สตรํสึว ภาณุมํ;

วนนฺตรคตํ ทิสฺวา, สาลราชํว ปุปฺผิตํ.

๓๒. ‘‘รํสฺยา [รํเส (สฺยา. ก.)] จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, วิปสฺสิสฺส มเหสิโน;

ปคฺคยฺห อญฺชลึ วนฺทึ, สิรสา อุกฺกุฏี [สิรสา อุกฺกุฏิโก (สฺยา.), สิรสุกฺกุฏิโก (ก.)] อหํ.

๓๓. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, รํสิสญฺญายิทํ ผลํ.

๓๔. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รํสิสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

รํสิสญฺญกตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.