๔. อโธปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๒๒. ‘‘อภิภู นาม โส ภิกฺขุ, สิขิโน อคฺคสาวโก;

มหานุภาโว เตวิชฺโช, หิมวนฺตํ อุปาคมิ.

๒๓. ‘‘อหมฺปิ หิมวนฺตมฺหิ, รมณียสฺสเม อิสิ;

วสามิ อปฺปมญฺญาสุ, อิทฺธีสุ จ ตทา วสี.

๒๔. ‘‘ปกฺขิชาโต วิยากาเส, ปพฺพตํ อธิวตฺตยึ [อภิปตฺถยึ (สฺยา.), อภิมตฺถยึ (ก.), อธิวตฺถยินฺติ ปพฺพตสฺส อุปริ คจฺฉินฺติอตฺโถ];

อโธปุปฺผํ คเหตฺวาน, อาคจฺฉึ [อคจฺฉึ (ก.)] ปพฺพตํ อหํ.

๒๕. ‘‘สตฺต ปุปฺผานิ คณฺหิตฺวา, มตฺถเก โอกิรึ อหํ;

อาโลกิเต [อาโลกิโต (สฺยา.)] จ วีเรน, ปกฺกามึ ปาจินามุโข.

๒๖. ‘‘อาวาสํ อภิสมฺโภสึ, ปตฺวาน อสฺสมํ อหํ;

ขาริภารํ คเหตฺวาน, ปายาสึ [ปาวิสึ (สี.)] ปพฺพตนฺตรํ.

๒๗. ‘‘อชคโร มํ ปีเฬสิ, โฆรรูโป มหพฺพโล;

ปุพฺพกมฺมํ สริตฺวาน, ตตฺถ กาลงฺกโต อหํ.

๒๘. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ.

๒๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อโธปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อโธปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.