๓. นิปนฺนญฺชลิกตฺเถรอปทานํ

๑๖. ‘‘รุกฺขมูเล นิสินฺโนหํ, พฺยาธิโต ปรเมน จ;

ปรมการุญฺญปตฺโตมฺหิ, อรญฺเญ กานเน อหํ.

๑๗. ‘‘อนุกมฺปํ อุปาทาย, ติสฺโส สตฺถา อุเปสิ มํ;

โสหํ นิปนฺนโก สนฺโต, สิเร กตฺวาน อญฺชลึ.

๑๘. ‘‘ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, สพฺพสตฺตานมุตฺตมํ;

สมฺพุทฺธํ อภิวาเทตฺวา, ตตฺถ กาลงฺกโต อหํ.

๑๙. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ วนฺทึ ปุริสุตฺตมํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, วนฺทนาย อิทํ ผลํ.

๒๐. ‘‘อิโต ปญฺจมเก กปฺเป, ปญฺเจวาสุํ มหาสิขา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๒๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นิปนฺนญฺชลิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

นิปนฺนญฺชลิกตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.