๒. คตสญฺญกตฺเถรอปทานํ

๑๐. ‘‘ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ, ปพฺพชึ อนคาริยํ;

อวนฺทึ สตฺถุโน ปาเท, วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

๑๑. ‘‘สตฺตนงฺคลกีปุปฺเผ, อากาเส อุกฺขิปึ อหํ;

ติสฺสํ พุทฺธํ สมุทฺทิสฺส, อนนฺตคุณสาครํ.

๑๒. ‘‘สุคตานุคตํ มคฺคํ, ปูเชตฺวา หฏฺฐมานโส;

อญฺชลิญฺจ [อญฺชลิสฺส (ก.)] ตทากาสึ, ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ.

๑๓. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๔. ‘‘อิโต อฏฺฐมเก กปฺเป, ตโย อคฺคิสิขา อหุ;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คตสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

คตสญฺญกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.