๑. ติมิรปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘จนฺทภาคานทีตีเร, อนุโสตํ วชามหํ;

นิสินฺนํ สมณํ ทิสฺวา, วิปฺปสนฺนมนาวิลํ.

๒. ‘‘ตตฺถ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา [ปสาเทสึ (สฺยา.)], เอวํ จินฺเตสหํ ตทา;

ตารยิสฺสติ ติณฺโณยํ, ทนฺโตยํ ทมยิสฺสติ.

๓. ‘‘อสฺสาสิสฺสติ อสฺสตฺโถ, สนฺโต จ สมยิสฺสติ;

โมจยิสฺสติ มุตฺโต จ, นิพฺพาเปสฺสติ นิพฺพุโต.

๔. ‘‘เอวาหํ จินฺตยิตฺวาน, สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน;

คเหตฺวา ติมิรปุปฺผํ, มตฺถเก โอกิรึ อหํ [ตทา (สฺยา.)].

๕. ‘‘อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, กตฺวา จ นํ ปทกฺขิณํ;

วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท, ปกฺกามึ อปรํ ทิสํ.

๖. ‘‘อจิรํ คตมตฺตํ มํ, มิคราชา วิเหฐยิ;

ปปาตมนุคจฺฉนฺโต, ตตฺเถว ปปตึ อหํ.

๗. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผปูชายิทํ [พุทฺธปูชายิทํ (สี. สฺยา.)] ผลํ.

๘. ‘‘ฉปฺปญฺญาสมฺหิ กปฺปมฺหิ, สตฺเตวาสุํ มหายสา [มหารหา (สฺยา. ก.)];

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติมิรปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติมิรปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.