๘. ปาฏลิปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๓๖. ‘‘สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ, คจฺฉนฺตํ อนฺตราปเณ;

กญฺจนคฺฆิยสงฺกาสํ, พาตฺตึสวรลกฺขณํ.

๓๗. ‘‘เสฏฺฐิปุตฺโต ตทา อาสึ, สุขุมาโล สุเขธิโต;

อุจฺฉงฺเค ปาฏลิปุปฺผํ, กตฺวาน [กตฺวา ตํ (สี. สฺยา.)] อภิสํหรึ.

๓๘. ‘‘หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน, ปุปฺเผหิ อภิปูชยึ;

ติสฺสํ โลกวิทุํ นาถํ, นรเทวํ นมสฺสหํ.

๓๙. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ.

๔๐. ‘‘อิโต เตสฏฺฐิกปฺปมฺหิ, อภิสมฺมตนามโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๔๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาฏลิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปาฏลิปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.