๖. ติณสนฺถรทายกตฺเถรอปทานํ

๒๒. ‘‘หิมวนฺตสฺสาวิทูเร, มหาชาตสฺสโร อหุ;

สตปตฺเตหิ สญฺฉนฺโน, นานาสกุณมาลโย.

๒๓. ‘‘ตมฺหิ นฺหตฺวา จ ปิตฺวา [ปีตฺวา (สี. สฺยา.)] จ, อวิทูเร วสามหํ;

อทฺทสํ สมณานคฺคํ, คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส.

๒๔. ‘‘มม สงฺกปฺปมญฺญาย, สตฺถา โลเก อนุตฺตโร;

อพฺภโต โอรุหิตฺวาน, ภูมิยํฐาสิ ตาวเท.

๒๕. ‘‘วิสาเณน [ลายเนน (สฺยา.)] ติณํ คยฺห, นิสีทนมทาสหํ;

นิสีทิ ภควา ตตฺถ, ติสฺโส โลกคฺคนายโก.

๒๖. ‘‘สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, อวนฺทิ โลกนายกํ;

ปฏิกุฏิโก [อุกฺกุฏิโก (สฺยา. ก.)] อปสกฺกึ, นิชฺฌายนฺโต มหามุนึ.

๒๗. ‘‘เตน จิตฺตปฺปสาเทน, นิมฺมานํ อุปปชฺชหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ.

๒๘. ‘‘อิโต ทุติยเก กปฺเป, มิค [มิตฺต (สฺยา.)] สมฺมตขตฺติโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสนฺถรทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติณสนฺถรทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.