๑๐. ติปทุมิยตฺเถรอปทานํ

๔๘. ‘‘ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน, สพฺพธมฺมาน ปารคู;

ทนฺโต ทนฺตปริวุโต, นครา นิกฺขมี ตทา.

๔๙. ‘‘นคเร หํสวติยํ, อโหสึ มาลิโก ตทา;

ยํ ตตฺถ อุตฺตมํ โตณิ, ปทฺมปุปฺผานิ [อุตฺตมํ ปุปฺผํ, ตีณิ ปุปฺผานิ (สี.)] อคฺคหึ.

๕๐. ‘‘อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ, ปฏิมคฺคนฺตราปเณ;

สห [โสหํ (สี.)] ทิสฺวาน สมฺพุทฺธํ, เอวํ จินฺเตสหํ ตทา.

๕๑. ‘‘กึ เม อิเมหิ ปุปฺเผหิ, รญฺโญ อุปนิเตหิ เม;

คามํ วา คามเขตฺตํ วา, สหสฺสํ วา ลเภยฺยหํ.

๕๒. ‘‘อทนฺตทมนํ วีรํ, สพฺพสตฺตสุขาวหํ;

โลกนาถํ ปูชยิตฺวา, ลจฺฉามิ อมตํ ธนํ.

๕๓. ‘‘เอวาหํ จินฺตยิตฺวาน, สกํ จิตฺตํ ปสาทยึ;

ตีณิ โลหิตเก คยฺห, อากาเส อุกฺขิปึ ตทา.

๕๔. ‘‘มยา อุกฺขิตฺตมตฺตมฺหิ, อากาเส ปตฺถรึสุ เต;

ธารึสุ มตฺถเก ตตฺถ, อุทฺธํวณฺฏา อโธมุขา.

๕๕. ‘‘เย เกจิ มนุชา ทิสฺวา, อุกฺกุฏฺฐึ สมฺปวตฺตยุํ;

เทวตา อนฺตลิกฺขมฺหิ, สาธุการํ ปวตฺตยุํ.

๕๖. ‘‘อจฺเฉรํ โลเก อุปฺปนฺนํ, พุทฺธเสฏฺฐสฺส วาหสา;

สพฺเพ ธมฺมํ สุณิสฺสาม, ปุปฺผานํ วาหสา มยํ.

๕๗. ‘‘ปทุมุตฺตโร โลกวิทู, อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห;

วีถิยญฺหิ ฐิโต สนฺโต, อิมา คาถา อภาสถ.

๕๘. ‘‘‘โย โส พุทฺธํ อปูเชสิ, รตฺตปเทฺมหิ [รตฺตปทุเมหิ (สี. สฺยา.)] มาณโว;

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ, สุณาถ มม ภาสโต.

๕๙. ‘‘‘ตึสกปฺปสหสฺสานิ, เทวโลเก รมิสฺสติ;

ตึสกปฺปานิ [ตึสกฺขตฺตุญฺจ (สฺยา.)] เทวินฺโท, เทวรชฺชํ กริสฺสติ.

๖๐. ‘‘‘มหาวิตฺถาริกํ นาม, พฺยมฺหํ เหสฺสติ ตาวเท;

ติโยชนสตุพฺพิทฺธํ, ทิยฑฺฒสตวิตฺถตํ.

๖๑. ‘‘‘จตฺตาริสตสหสฺสานิ, นิยฺยูหา จ สุมาปิตา;

กูฏาคารวรูเปตา, มหาสยนมณฺฑิตา.

๖๒. ‘‘‘โกฏิสตสหสฺสิโย, ปริวาเรสฺสนฺติ อจฺฉรา;

กุสลา นจฺจคีตสฺส, วาทิเตปิ ปทกฺขิณา.

๖๓. ‘‘‘เอตาทิเส พฺยมฺหวเร, นารีคณสมากุเล;

วสฺสิสฺสติ ปุปฺผวสฺโส, ทิพฺโพ [ปท (ก.)] โลหิตโก สทา.

๖๔. ‘‘‘ภิตฺติขีเล นาคทนฺเต, ทฺวารพาหาย โตรเณ;

จกฺกมตฺตา โลหิตกา, โอลมฺพิสฺสนฺติ ตาวเท.

๖๕. ‘‘‘ปตฺเตน ปตฺตสญฺฉนฺเน, อนฺโตพฺยมฺหวเร อิมํ;

อตฺถริตฺวา ปารุปิตฺวา, ตุวฏฺฏิสฺสนฺติ ตาวเท.

๖๖. ‘‘‘ภวนํ ปริวาเรตฺวา, สมนฺตา สตโยชเน;

เตปิ ปทฺมา [เต วิสุทฺธา (สี. สฺยา.)] โลหิตกา, ทิพฺพคนฺธํ ปวายเร.

๖๗. ‘‘‘ปญฺจสตฺตติกฺขตฺตุญฺจ, จกฺกวตฺตี ภวิสฺสติ;

ปเทสรชฺชํ วิปุลํ, คณนาโต อสงฺขิยํ.

๖๘. ‘‘‘สมฺปตฺติโย ทุเว ภุตฺวา, อนีติ อนุปทฺทโว;

สมฺปตฺเต ปริโยสาเน, นิพฺพานํ ปาปุณิสฺสติ’ [ผสฺสยิสฺสติ (สี.), ปสฺสยิสฺสติ (ก.)].

๖๙. ‘‘สุทิฏฺโฐ วต เม พุทฺโธ, วาณิชฺชํ สุปโยชิตํ;

ปทฺมานิ ตีณิ ปูเชตฺวา, อนุโภสึ ติสมฺปทา [อนุภูยนฺติ สมฺปทา (ก.)].

๗๐. ‘‘อชฺช เม ธมฺมปฺปตฺตสฺส, วิปฺปมุตฺตสฺส สพฺพโส;

สุปุปฺผิตํ โลหิตกํ, ธารยิสฺสติ มตฺถเก.

๗๑. ‘‘มม กมฺมํ กเถนฺตสฺส, ปทุมุตฺตรสตฺถุโน;

สตปาณสหสฺสานํ, ธมฺมาภิสมโย อหุ.

๗๒. ‘‘สตสหสฺสิโต กปฺเป, ยํ พุทฺธมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ติปทุมานิทํ ผลํ.

๗๓. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ, ภวา สพฺเพ สมูหตา;

สพฺพาสวา ปริกฺขีณา, นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว.

๗๔. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติปทุมิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

นาคสมาลวคฺโค อฏฺฐโม.