๙. สุมนตฺเถรอปทานํ

๖๒. ‘‘สุมโน นาม นาเมน, มาลากาโร อหํ ตทา;

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ, โลกาหุติปฏิคฺคหํ.

๖๓. ‘‘อุโภ หตฺเถหิ ปคฺคยฺห, สุมนํ ปุปฺผมุตฺตมํ;

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ, สิขิโน โลกพนฺธุโน.

๖๔. ‘‘อิมาย ปุปฺผปูชาย, เจตนาปณิธีหิ จ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๖๕. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ [ปุปฺผปูชายิทํ (สี.)] ผลํ.

๖๖. ‘‘ฉพฺพีสติมฺหิ กปฺปมฺหิ, จตฺตาโรสุํ มหายสา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, ราชาโน จกฺกวตฺติโน.

๖๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุมโน เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สุมนตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.