๑๐. ปุปฺผจงฺโกฏิยตฺเถรอปทานํ

๖๘. ‘‘อภีตรูปํ สีหํว, ครุฬคฺคํว ปกฺขินํ;

พฺยคฺฆูสภํว ปวรํ, อภิชาตํว เกสรึ.

๖๙. ‘‘สิขึ ติโลกสรณํ, อเนชํ อปราชิตํ;

นิสินฺนํ สมณานคฺคํ, ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ.

๗๐. ‘‘จงฺโกฏเก [จงฺโคฏเก (สี.)] ฐเปตฺวาน, อโนชํ ปุปฺผมุตฺตมํ;

สห จงฺโกฏเกเนว, พุทฺธเสฏฺฐํ สโมกิรึ.

๗๑. ‘‘เตน จิตฺตปฺปสาเทน, ทฺวิปทินฺท นราสภ;

ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ, หิตฺวา ชยปราชยํ.

๗๒. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๗๓. ‘‘สมฺปุณฺเณ ตึสกปฺปมฺหิ, เทวภูติสนามกา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, ปญฺจาสุํ จกฺกวตฺติโน.

๗๔. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผจงฺโกฏิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุปฺผจงฺโกฏิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

สกจินฺตนิยวคฺโค สตฺตโม.