๘. อมฺพทายกตฺเถรอปทานํ

๕๓. ‘‘อโนมทสฺสี ภควา, นิสินฺโน ปพฺพตนฺตเร;

เมตฺตาย อผริ โลเก, อปฺปมาเณ นิรูปธิ.

๕๔. ‘‘กปิ อหํ ตทา อาสึ, หิมวนฺเต นคุตฺตเม;

ทิสฺวา อโนมทสฺสึ ตํ [อโนมํ อมิตํ (สี.), อโนมมธิตํ (สฺยา.)], พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาทยึ.

๕๕. ‘‘อวิทูเร หิมวนฺตสฺส, อมฺพาสุํ ผลิโน ตทา;

ตโต ปกฺกํ คเหตฺวาน, อมฺพํ สมธุกํ อทํ.

๕๖. ‘‘ตํ เม พุทฺโธ วิยากาสิ, อโนมทสฺสี มหามุนิ;

อิมินา มธุทาเนน, อมฺพทาเนน จูภยํ.

๕๗. ‘‘สตฺตปญฺญาสกปฺปมฺหิ, เทวโลเก รมิสฺสติ;

อวเสเสสุ กปฺเปสุ, โวกิณฺณํ สํสริสฺสติ.

๕๘. ‘‘เขเปตฺวา ปาปกํ กมฺมํ, ปริปกฺกาย พุทฺธิยา;

วินิปาตมคนฺตฺวาน, กิเลเส ฌาปยิสฺสติ.

๕๙. ‘‘ทเมน อุตฺตเมนาหํ, ทมิโตมฺหิ มเหสินา;

ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ, หิตฺวา ชยปราชยํ.

๖๐. ‘‘สตฺตสตฺตติกปฺปสเต, อมฺพฏฺฐชสนามกา;

จตุทฺทส เต ราชาโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๖๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อมฺพทายกตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.