๘. โลมสกงฺคิยตฺเถรอปทานํ

๒๒๕. ‘‘อิมมฺหิ ภทฺทเก กปฺเป, พฺรหฺมพนฺธุ มหายโส;

กสฺสโป นาม โคตฺเตน, อุปฺปชฺชิ วทตํ วโร.

๒๒๖. ‘‘ตทาหํ จนฺทโน เจว, ปพฺพชิตฺวาน สาสเน;

อาปาณโกฏิกํ ธมฺมํ, ปูรยิตฺวาน สาสเน.

๒๒๗. ‘‘ตโต จุตา สนฺตุสิตํ, อุปปนฺนา อุโภ มยํ;

ตตฺถ ทิพฺเพหิ นจฺเจหิ, คีเตหิ วาทิเตหิ จ.

๒๒๘. ‘‘รูปาทิทสหงฺเคหิ, อภิโภตฺวาน เสสเก;

ยาวตายุํ วสิตฺวาน, อนุโภตฺวา มหาสุขํ.

๒๒๙. ‘‘ตโต จวิตฺวา ติทสํ, จนฺทโน อุปปชฺชถ;

อหํ กปิลวตฺถุสฺมึ, อชายึ สากิยตฺรโช.

๒๓๐. ‘‘ยทา อุทายิตฺเถเรน, อชฺฌิฏฺโฐ โลกนายโก;

อนุกมฺปิย สกฺยานํ, อุเปสิ กปิลวฺหยํ.

๒๓๑. ‘‘ตทาติมานิโน สกฺยา, น พุทฺธสฺส คุณญฺญุโน;

ปณมนฺติ น สมฺพุทฺธํ, ชาติถทฺธา อนาทรา.

๒๓๒. ‘‘เตสํ สงฺกปฺปมญฺญาย, อากาเส จงฺกมี ชิโน;

ปชฺชุนฺโน วิย วสฺสิตฺถ, ปชฺชลิตฺถ ยถา สิขี.

๒๓๓. ‘‘ทสฺเสตฺวา รูปมตุลํ, ปุน อนฺตรธายถ;

เอโกปิ หุตฺวา พหุธา, อโหสิ ปุนเรกโก.

๒๓๔. ‘‘อนฺธการํ ปกาสญฺจ, ทสฺสยิตฺวา อเนกธา;

ปาฏิเหรํ กริตฺวาน, วินยี ญาตเก มุนิ.

๒๓๕. ‘‘จาตุทฺทีโป มหาเมโฆ, ตาวเทว ปวสฺสถ;

ตทา หิ ชาตกํ พุทฺโธ, เวสฺสนฺตรมเทสยิ.

๒๓๖. ‘‘ตทา เต ขตฺติยา สพฺเพ, นิหนฺตฺวา ชาติชํ มทํ;

อุเปสุํ สรณํ พุทฺธํ, อาห สุทฺโธทโน ตทา.

๒๓๗. ‘‘‘อิทํ ตติยํ ตว ภูริปญฺญ, ปาทานิ วนฺทามิ สมนฺตจกฺขุ;

ยทาภิชาโต ปถวี ปกมฺปยี, ยทา จ ตํ นชฺชหิ ชมฺพุฉายา’.

๒๓๘. ‘‘ตทา พุทฺธานุภาวํ ตํ, ทิสฺวา วิมฺหิตมานโส;

ปพฺพชิตฺวาน ตตฺเถว, นิวสึ มาตุปูชโก.

๒๓๙. ‘‘จนฺทโน เทวปุตฺโต มํ, อุปคนฺตฺวานุปุจฺฉถ;

ภทฺเทกรตฺตสฺส ตทา, สงฺเขปวิตฺถารํ นยํ.

๒๔๐. ‘‘โจทิโตหํ ตทา เตน, อุเปจฺจ นรนายกํ;

ภทฺเทกรตฺตํ สุตฺวาน, สํวิคฺโค วนมามโก.

๒๔๑. ‘‘ตทา มาตรมปุจฺฉึ, วเน วจฺฉามิ เอกโก;

สุขุมาโลติ เม มาตา, วารยี ตํ [เต (สฺยา. ปี. ก.)] ตทา วจํ.

๒๔๒. ‘‘กาสํ [ทพฺพํ (สี. สฺยา. ปี.)] กุสํ โปฏกิลํ, อุสีรํ มุญฺชปพฺพชํ [มุญฺชพพฺพชํ (สี. ปี.)];

อุรสา ปนุทิสฺสามิ, วิเวกมนุพฺรูหยํ.

๒๔๓. ‘‘ตทา วนํ ปวิฏฺโฐหํ, สริตฺวา ชินสาสนํ;

ภทฺเทกรตฺตโอวาทํ, อรหตฺตมปาปุณึ.

๒๔๔. ‘‘‘อตีตํ นานฺวาคเมยฺย, นปฺปฏิกงฺเข อนาคตํ;

ยทตีตํ ปหีนํ ตํ, อปฺปตฺตญฺจ อนาคตํ.

๒๔๕. ‘‘‘ปจฺจุปฺปนฺนญฺจ โย ธมฺมํ, ตตฺถ ตตฺถ วิปสฺสติ;

อสํหีรํ อสํกุปฺปํ, ตํ วิทฺวา มนุพฺรูหเย.

๒๔๖. ‘‘‘อชฺเชว กิจฺจมาตปฺปํ, โก ชญฺญา มรณํ สุเว;

น หิ โน สงฺครํ [สงฺกรํ (ก.)] เตน, มหาเสเนน มจฺจุนา.

๒๔๗. ‘‘‘เอวํวิหารึ อาตาปึ, อโหรตฺตมตนฺทิตํ;

ตํ เว ภทฺเทกรตฺโตติ, สนฺโต อาจิกฺขเต มุนิ’.

๒๔๘. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๒๔๙. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๒๕๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โลมสกงฺคิโย [โลมสงฺขิโย (สฺยา. ก.)] เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

โลมสกงฺคิยตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.